Ο Ολυμπιακός είναι ομάδα-ρόλων, μας το έχει διδάξει με τον καλύτερο τρόπο την τελευταία διετία, αλλά σε αυτό το "μάθημα" ορισμένοι έχουν μείνει "μετεξεταστέοι".
Αυτός ο Ολυμπιακός που "χτίστηκε" το 2011 από τον Ντούσαν Ίβκοβιτς και συνεχίζει στην κορυφή της Ευρώπης με τον Γιώργο Μπαρτζώκα, αποτελεί ομάδα-φροντιστήριο για όλους. Τόσο στο πως να αντιλαμβάνονται καλύτερα οι φίλαθλοι αλλά και οι δημοσιογράφοι το άθλημα, όσο και στο να καταλαβαίνουν καλύτερα την λειτουργία (αλλά και την σημασία) της ομάδας.
Ο κόσμος έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται πως δεν μετράνε μοναχά οι πόντοι, τα τρίποντα και τα καρφώματα. Πλέον, δίνουν βαρύτητα σε μία καλή άμυνα, χειροκροτούν μία βουτιά στο παρκέ για την κατοχή της μπάλας και επευφημούν μία καλή κυκλοφορία της μπάλας βγάζοντας ελεύθερο παίκτη για σουτ (ακόμη και αν το χάσει). Αυτός ο Ολυμπιακός σου έχει διδάξει πως έχει τεράστια σημασία να έχεις ρόλους μέσα στο σύνολο. Έχει μεγαλύτερη αξία η καλή χημεία, η ομοιογένεια, και ο καθένας να κάνει αυτά που πρέπει, τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο, από το να έχεις παίκτες σούπερ-σταρ που να ενδιαφέρονται μοναχά για τον εαυτό τους. Διότι αυτή η υπέροχη παρέα έχει φτάσει στην κορυφή της Ευρώπης, λόγω ότι ανέκαθεν έβαζε (και συνεχίζει να βάζει) το "εγώ" πάνω από "εμείς".
Και είναι πολύ θετικό πως αυτή η υγιής ατμόσφαιρα στα αποδυτήρια, αυτό το υπέροχο κλίμα, συνεχίζει να υπάρχει και φέτος, παρά τις όποιες αλλαγές έγιναν στο ρόστερ. Συνεχίζουν να δουλεύουν μαζί σαν μια παρέα. Όλοι οι παίκτες διαθέτουν καλούς χαρακτήρες, λειτουργούν με πειθαρχία, υπάρχει αλληλοσεβασμός και οι "παλιοί" έχουν βάλει στο κλίμα τους "νέους", με τους περισσότερους από τους καινούργιους παίκτες να έχουν εξοικειωθεί γρήγορα στην ομάδα. Έχουν "δέσει" με το σύνολο και ο καθένας συνεχίζει να έχει τον ρόλο του μέσα στο ρόστερ, τον οποίο και έχει αποδεχτεί, δίχως γκρίνιες, μακριά από μουρμούρες.
Ο κάθε παίκτης είναι σημαντικός και πολύτιμος για την καλή λειτουργία του συνόλου. Όλα τα γρανάζια χρειάζονται και είναι απαραίτητα ώστε αυτή η καλοκουρδισμένη μηχανή να συνεχίσει να δουλεύει όπως πρέπει. Οι άμυνες του Μάντζαρη, το all-around παιχνίδι του "εκτελεστή" Λοτζέσκι, η ηγετική παρουσία του Σπανούλη σε επίθεση και δημιουργία, η ικανότητα του Πρίντεζη στο low-post, η ενέργεια του Πέτγουεϊ και στις δύο πλευρές του γηπέδου, οι άμυνες και τα ριμπάουντ του Ντάνστον, τα γρήγορα πόδια του Λο, τα μεγάλα σουτ του Σλούκα και οι έξυπνες πάσες του, το παιχνίδι με πλάτη του Περπέρογλου, το μεγάλο κορμί του Μπέγκιτς ώστε να "ματσάρει" τους αντίπαλους ψηλούς, η αθλητικότητα του Σίμονς. Όλοι! Ο καθένας προσφέρει αυτά που μπορεί, βάζοντας πάνω απ' όλα το καλό της ομάδας.
Ο απαιτητικός φίλαθλος σπάνια μένει ικανοποιημένος. Πάντα ζητά το καλύτερο, πάντα θέλει περισσότερα, ακόμη και αν η ομάδα του είναι η επί δύο συναπτά έτη Πρωταθλήτρια Ευρώπης, ακόμη και αν κατέκτησε το "Διηπειρωτικό" τρόπαιο, ακόμη και αν αυτή την στιγμή η ομάδα του είναι αήττητη, ισοφαρίζοντας το καλύτερο ξεκίνημα της ιστορίας της με 16 στα 16! Το να κάνεις καλοπροέραιτη κριτική με επιχειρήματα, εκπέμπει υγεία, είναι θεμιτή και καλώς γίνεται. Είναι μιζέρια και "αρρώστια" όμως η κακόβουλη κριτική και η απαξίωση, πράγματα τα οποία δεν ταιριάζουν καθόλου σε αυτό τον Ολυμπιακό.
Ο Σίμονς είναι τραυματίας, το πιθανότερο είναι να επιστρέψει υγιής και να συνεχίσει κανονικά, συμπαίκτες-προπονητές είναι σίγουροι πως θα βοηθήσει πολύ την ομάδα από το πόστο του, κυρίως στην άμυνα με την αθλητικότητα του, και ορισμένοι έχουν ήδη βρει.... τον αντικαταστάτη του, έχοντας σίγουρο ότι θα φύγει! Είπε κανείς πως θα φύγει; Πρώτα με το καλό να επιστρέψει, να φανεί σε τι κατάσταση θα είναι και τότε θα παρθεί η οποιαδήποτε απόφαση, μοναχά τότε συζητάμε για εναλλακτικές λύσεις. Ο Μπέγκιτς όντως δεν παίζει καλά, καμία αντίρρηση, αλλά μόλις επέστρεψε από τραυματισμούς, και θέλει χρόνο ώστε να βρει τον ρυθμό του. Αποκτήθηκε για συγκεκριμένο σκοπό και κυρίως ώστε να δώσει λύσεις στα σημαντικά ματς που θα ακολουθήσουν απέναντι σε μεγάλα κορμιά. Κανείς δεν είπε πως είναι ο κορυφαίος "7-footer" στην Ευρώπη. Ούτε όμως είναι ανύπαρκτος. Έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα σαν σέντερ και τα αβαντάζ του θα χρειαστεί η ομάδα στην πορεία. Ο Ολυμπιακός είναι ομάδα-ρόλων, αυτή είναι η φιλοσοφία του και με αυτή την νοοτροπία πορεύεται στις επιτυχίες, αλλά στο "μάθημα" αυτό ορισμένοι έχουν μείνει "μετεξεταστέοι".
ΥΓ: Παίκτες και προπονητές είναι οι πρώτοι που κάνουν την αυτοκριτική τους ύστερα από κάθε αποτέλεσμα, ακόμη και τώρα που ο Ολυμπιακός μοναχά κερδίζει. Το σχόλιο του Βασίλη Σπανούλη, για την αγωνιστική εικόνα της ομάδας, τα λέει όλα: "Εμείς κερδίζουμε, αλλά δεν παίζουμε κάτι το ιδιαίτερο. Έχουμε ακόμη πολλά πράγματα να βελτιώσουμε στο παιχνίδι μας. Τόσο ατομικά, όσο και ομαδικά. Και στην άμυνα, αλλά και στην επίθεση. Απλώς πιστεύω πως έχουμε χαρακτήρα και ταυτότητα σαν ομάδα που μας επιτρέπει να κερδίζουμε και να παίρνουμε αυτά τα παιχνίδια, κάτι που είναι σημαντικό, αλλά ακόμη έχουμε πάρα πολύ δρόμο μπροστά μας ώσπου να φτάσουμε στο σημείο που θέλουμε. Έχουμε ακόμη πολλά περιθώρια βελτίωσης και πολλά πράγματα ώστε να διορθώσουμε". Κανείς. λοιπόν, δεν επαναπαύεται στις δάφνες του, ούτε υπάρχει έπαρση η αλαζονεία στον Ολυμπιακό, ούτε υπάρχει η ψευδαίσθηση πως η ομάδα είναι άτρωτη. Υπάρχει πλάνο ώστε η ομάδα να φορτσάρει όταν πρέπει.
Πηγή : www.redplanet.gr