28.11.13

Έλειψε η "τακτοποίηση" από Μασάντο

Ο Ολυμπιακός πήγε στο Παρίσι να δώσει ένα ματς περίεργο. Πολύ δύσκολων συνθηκών, στο οποίο δεν είχε τίποτα να χάσει και πολύ δύσκολα θα κέρδιζε κάτι. Η εξέλιξη τα έφερε έτσι που όχι μόνο δεν κέρδισε τίποτα, αλλά έχασε τον Μανιάτη για το ματς με την Άντερλεχτ και μάλλον χάνει και τον Μήτρογλου για 20 μέρες.

Κατοχή

Οι ερυθρόλευκοι απέτυχαν στο βασικό ζητούμενο που είχαν θέσει πριν από τον αγώνα. Ο Μίτσελ είχε δηλώσει ξεκάθαρα πως στόχος είναι η ομάδα να πάρει την μπάλα, να περιορίσει όσο μπορεί την κατοχή της Παρί. Δεν το κατάφερε ποτέ, όχι βέβαια πως ήταν εύκολο. Και με τη σέντρα φάνηκε πως παρά το διπλομπετονιάρισμα (Μπονγκ και Χολέμπας μαζί) στα αριστερά, ο Ολυμπιακός θα υπέφερε απ’το επιθετικό παιχνίδι του Φαν Ντερ Βιλ.

Με χαμηλούς βαθμούς στο κομμάτι της κατοχής και της αμυντικής λειτουργίας, ο Ολυμπιακός τουλάχιστον έδειξε ξανά (όπως και στη Λισαβόνα) πως έχει τρόπους και θάρρος να παίξει στην κόντρα, έστω και αν έχει πολύ λίγο την μπάλα. Η Παρί δεν ήταν Μπενφίκα, ώστε ο Ολυμπιακός να βρει τις φάσεις που βρήκε στο "Ντα Λουζ", αλλά παρόλα αυτά βρήκε τρόπους να απειλήσει. Δεν σκόραρε, γιατί όποια κι αν είναι η κλάση και η φόρμα του Μήτρογλου, δεν μπορεί σε κάθε επαφή του με την μπάλα να τη στέλνει στα δίχτυα και γιατί για ένα ακόμα εκτός έδρας ματς δεν πήρε πολλά απ’ τον Κάμπελ.

Απειλή

Με το ματς στο 1-0, ο Μίτσελ άλλαξε τον αρνητικό Μπονγκ, έβαλε στο ματς τον Βάις. Πριν προλάβει να δει τι θα του δώσει η αλλαγή, στάθηκε τυχερός κι ο Βεράτι του έκανε ένα απρόσμενο δώρο. Με την Παρί να μένει με 10, αποδείχθηκε για μια ακόμα φορά πόσο διαφορετικό είναι να βρίσκεις φάσεις στην κόντρα απ’ το να επιτίθεσαι απέναντι σε οργανωμένη άμυνα.

Ο Μίτσελ στη συνέχεια προσέθεσε Τσόρι και Σαβιόλα, ο Ολυμπιακός μεγάλωσε την κατοχή του, η Παρί υιοθέτησε παθητικό ρόλο, αλλά παρόλα αυτά οι "ερυθρόλευκοι" δεν κατάφεραν να απειλήσουν. Και δεν θα ήταν εύκολο, αφού και με 9 να έπαιζαν οι γηπεδούχοι, Σίλβα και Άλεξ έχουν την κλάση να καθαρίσουν τα πάντα κι ο κυριαρχικός ρόλος είναι πάντα πιο δύσκολος απ’ το "αμυνόμαστε και παίζουμε στην κόντρα", ειδικά όταν ο αντίπαλος υπερτερεί πολύ σε ατομική ποιότητα.

Καθόλου τυχαία, όσο κι αν προσπάθησαν Βάις, Τσόρι και Σαβιόλα, όσο και αν προσπαθούσε για ρήγματα ο Χολέμπας, ο Ολυμπιακός φάσεις δεν βρήκε. Στο γράφημα βλέπετε τα σουτ του πρώτου ημιχρόνου, σε σχέση μ’ αυτά του δεύτερου. Στην επανάληψη, οι ερυθρόλευκοι βρήκαν τέρμα με προσπάθειες μέσα απ’ την περιοχή μόνο στη φάση του γκολ, εκεί που στάθηκαν για δεύτερη φορά τυχεροί, στο μη καταλογισμό του οφσάιντ στον Τσόρι.


Κόστος

Τελικά, ο Ολυμπιακός δεν πήρε ούτε την ισοπαλία, παρότι κι η Παρί είχε δείξει να συμβιβάζεται μ' αυτήν. Την έχασε γιατί του κόστισαν δύο πράγματα. Εικάζω πως κάποιοι θα πουν ότι αν ο Σαλίνο είχε μείνει στο ματς, μπορεί να είχε καλύτερη αντίδραση απ' αυτήν του Μανιάτη στη φάση του γκολ του Καβάνι. Υποθετική συζήτηση, αλλά σίγουρα η έξοδος του Σαλίνο αντί του Μανιάτη προκάλεσε ερωτηματικά, αφού ο Βραζιλιάνος έκανε και πάλι εξαιρετικό ματς στις προσωπικές μονομαχίες.

Όμως, αυτό που σίγουρα κόστισε ήταν η "αναρχία" στο κέντρο στο δεύτερο ημίχρονο. Στην προσπάθεια να γίνει απειλητικός, ο Ολυμπιακός βρέθηκε να έχει στο γήπεδο εκτός του Σάμαρη τους Μήτρογλου, Σαβιόλα, Τσόρι και Βάις. Το πρόβλημα δεν ήταν πως ο Καβάνι έφυγε ανάμεσα από Μανωλά-Μανιάτη, ήταν κυρίως ο άπλετος χώρος και χρόνος που είχε ο Μαρκίνιος στη διάθεσή του για να σημαδέψει το τρέξιμο του Ουρουγουανού: κανείς δεν υπήρχε για να πάει πάνω του.

Μασάντο

Πριν απ' το ματς, πίστευα πως οι ατάκες του Μίτσελ για την ανάγκη καλής κατοχής "φωτογράφιζαν" τον Μασάντο. Αυτόν είχα στο μυαλό μου ως τον ιδανικό παίκτη για να παίξει ως τρίτος χαφ, να βοηθήσει σ’ αυτό το κομμάτι και θα ήθελα να τον δω βασικό ή ακόμα και να μπαίνει ως αλλαγή στο 2ο ημίχρονο, για να "τακτοποιήσει" με τον τρόπο που δεν μπορούσε να το κάνει ο Σάμαρης.

Δεν συνέβη τίποτε απ' τα δύο, ο Πορτογάλος έμεινε στον πάγκο, αλλά δεν μπορώ να ασκήσω σκληρή κριτική στον Μίτσελ γι' αυτό. Ο Μασάντο έχει να παίξει βασικός απ' τον Σεπτέμβριο και έκτοτε έχει παίξει ως αλλαγή στα 2 τελευταία ματς στην Ελλάδα για συνολικά 50 λεπτά: εγώ στο μυαλό μου έχω τον καλό Μασάντο της πρεμιέρας του ομίλου, όμως ο Μίτσελ βλέπει καθημερινά τον παίκτη και αυτός ξέρει αν είναι σε θέση να παίξει στο Παρίσι.

Πάντως, απ' τη στιγμή που ήταν στον πάγκο (και άρα ήταν ΟΚ), θα ήθελα να τον δω έστω και ως αλλαγή. Περισσότερο απ' την επιθετική απειλή των Τσόρι-Σαβιόλα, ο Ολυμπιακός είχε ανάγκη από μια "τακτοποίηση" της κατοχής του και με έναν καθαρό κεντρικό μέσο στο ματς δίπλα στον Σάμαρη, ίσως θα είχε αποφύγει το γκολ του Καβάνι.

Σοφότεροι

Λεπτομέρειες. Κάποιες πήγαν με το μέρος του Ολυμπιακού (αποβολή, οφσάιντ γκολ Μανωλά), κάποιες πήγαν εναντίον του. Στο τέλος της ημέρας, το ματς δεν μας έκανε σοφότερους, απλώς είδαμε ακόμα και σε μια δύσκολη έδρα τον Ολυμπιακό να επαναλαμβάνει αυτά που μας έχει δείξει και προηγουμένως στον όμιλο: ένα εκπληκτικό τερματοφύλακα, θάρρος και απειλή στην κόντρα κυρίως χάρη στον Μήτρογλου, μεγάλη αδυναμία στην κατοχή και στη δημιουργία σε σετ συνθήκες, τάση για παιχνίδι-ροντέο, πίστη πως το θάρρος θα επιβραβευθεί.

Και πριν τον αγώνα στο Παρίσι, το λογικό ήταν πως η πρόκριση θα κριθεί στο τελευταίο ματς με την Άντερλεχτ κι αυτό δεν άλλαξε. Μέχρι τότε, ο Ολυμπιακός θα πρέπει να δει τον Μασάντο να ανεβαίνει, γιατί απόντος του Μανιάτη εκτιμώ πως θα τον χρειαστεί πολύ. Το σίγουρο είναι πως το ματς με την Παρί τον βρίσκει χαμένο, όχι λόγω του γκολ του Καβάνι, αλλά εξαιτίας του τραυματισμού του Μήτρογλου.




Πηγή: www.contra.gr