Δέκα λεπτά αφού έχει τελειώσει το παιχνίδι, ήρθε μήνυμα στο κινητό μου: «Η Mary Law τα έγραφε χθες για τον Μενσά Μπονσού και την ένταση που θα έχει. Να την ακούς». Τρόμαξα. Χαμογέλασα. Ανέτρεξα στο κείμενο… «Εκτός αυτού πήρε δύο νέους παίχτες τον Μπονσού (Παρθένο) που θα είναι μέσα στην ένταση κατά τη διάρκεια του ματς…». Δεν πιστεύω στα άστρα και στα ζώδια, αλλά το συγκεκριμένο με έβαλε σε σκέψεις.
Αφού ξεκίνησα με τον Βρετανό και το ξύλο που έπεσε με τους Μπέγκιτς και Πρίντεζη, να προχωρήσω τη σκέψη μου ελάχιστα παραπέρα. Με τόσους σφυγμούς, με τόση ενέργεια είναι λογικό που και που να πέφτουν μπουνιές στα γήπεδα. Αναφερόμαστε σε ένα αντρικό κατ’ εξοχήν άθλημα το οποίο εμπεριέχει εντόνως την επαφή. Έγινε ροντέο το γήπεδο για δύο λεπτά, πάει τέλειωσε.
Την ένταση εντός παρκέ τη δικαιολογώ και την κατανοώ απόλυτα.Την ένταση εκτός παρκέ με τίποτα. Εξαγριώθηκαν οι οπαδοί με τις μπουνιές και θέλησαν να μπουν στο γήπεδο να κάνουν τι; Να δείρουν τους αντίπαλους; Ευτυχώς,οι οπαδοί που έπρεπε να μείνουν ψύχραιμοι έμειναν και ηρέμησαν και τους υπόλοιπους. Μόνο ένας ανόητος μπορεί να σκεφτεί να μπει στον αγωνιστικό χώρο για να χτυπήσει αντίπαλο.Και τεράστια μαγκιά του Σπανούλη να πάρει το μικρόφωνο και να μιλήσει εκείνη την ώρα. Αυτό έπρεπε να κάνει ο αρχηγός.
Να μιλήσουμε όμως και για μπάσκετ…
Για πρώτη φορά φέτος ή έστω μετά από καιρό -έχω και ασθενή μνήμη- είδα τον Ολυμπιακό τόσο καλό στην άμυνα και για τόση μεγάλη διάρκεια στον αγώνα. Δεν ήταν απλά κάποια τρίλεπτα που έσφιγγαν οι τανάλιες, ήταν σίγουρα περισσότερα από 35 λεπτά. Ακόμη και στο τέλος που στην επίθεση υπήρξε ένα διάστημα φλυαρίας, στην άμυνα ο Λο και ο Ντάνστον έκλεβαν μπάλες ακόμη κι όταν στην επίθεση η Γαλατάσαραϊ είχε διάδρομο για εύκολο καλάθι.
Η προσωπική άμυνα τα πήγε καλά, η ομαδική… καλύτερα. Οι περιστροφές λειτούργησαν άριστα (εκτός ελαχίστων περιπτώσεων κατά τη δεύτερη περίοδο) και οι παίκτες είχαν τη σωστή θέση (positioning)κάτι το οποίο αποτελεί σημαντική λεπτομέρεια σε αυτό το επίπεδο.
Για την επίθεση δεν έχω και πολλά να αναφέρω. Τα γκαρντ πέτυχαν απόλυτα στο να δώσουν ρυθμό στην ομάδα, έτρεχαν όποτε έκριναν (και ήταν) σωστό και πήγαιναν σε σετ επίθεση όποτε δεν έβλεπαν καθαρό διάδρομο προς το καλάθι των Τούρκων.
ΥΓ : Αισθάνομαι περήφανος για τον Βασίλη Σπανούλη. Όχι μόνο τον παίκτη, αλλά και τον άνθρωπο. Του άξιζε το βραβείο.
ΥΓ 2: Ο Ντάνστον δεν είναι καλύτερος παίκτης από τον Χάινς και κανείς δε ξέρει αν θα γίνει, ωστόσο διαθέτει καλύτερα μπασκετικά χαρακτηριστικά από τον Κάιλ.
ΥΓ 3: Ο Μπαρτζώκας έχει αλλάξει επίπεδο ως προπονητής. Ο τρόπος που διαχειρίζεται το ρόστερ του είναι ιδανικός. Είναι σαφώς πιο ήρεμος, πιο έμπειρος και πιο αποφασιστικός. Χαίρομαι πολύ για αυτόν.
ΥΓ 4: Ο Πέτγουεϊ είχε άσχημο -πολύ άσχημο- παρελθόν με τους ώμους του. Έκανε ένα χειρουργείο πριν από λίγα χρόνια και το πρόβλημα διορθώθηκε. Ελπίζω να μην έχει ξαναδημιουργηθεί.
ΥΓ 5: Έβαλε τη φόρμα του Ολυμπιακού ο Βασίλης Καββαδάς. Του εύχομαι καλή επιτυχία. Τον περιμένει μπόλικη δουλειά.
Πηγή : www.gavros.gr