Ο Ολυμπιακός είναι μια ομάδα λίγων μηνών, που βρίσκεται ακόμη υπό... κατασκευή. Έχει θέματα, έχει όμως και σημαντικά περιθώρια εξέλιξης. Ο "εργολάβος" Μίτσελ μαθαίνει ακόμη τα υλικά του και πως να διαμορφώσει ιδανικά το οικοδόμημα. Είναι λοιπόν σημαντικό για μια νέα ομάδα να παλεύει για 90 λεπτά απέναντι στην Παρί ΣΖ και όσα συνοδεύουν τον γαλλικό σύλλογο.
Ο Ολυμπιακός δεν τα κατάφερε κόντρα στην Παρί ΣΖ και στο τέλος έμεινε με την παρηγοριά της -ομολογουμένως μεγάλης- προσπάθειας, η οποία ωστόσο δεν απέφερε καρπούς εξαιτίας του γκολ που πέτυχε ο Καβάνι στο 90' για το τελικό 2-1 υπέρ των γηπεδούχων. Υπάρχουν αρκετά κομμάτια του παιχνιδιού που αξίζει να σταθεί κανείς. Εξαρτάται πάντα από την οπτική γωνία που κρίνει ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι. Άλλος στέκεται στο τελικό αποτέλεσμα, άλλος στην προσπάθεια μιας ομάδας στον αγωνιστικό χώρο, στις επιλογές του προπονητή ή μεμονωμένα στην εμφάνιση κάποιων ποδοσφαιριστών.
Ωστόσο στον φετινό Ολυμπιακό δεν αξίζουν βιαστικές και απόλυτες κρίσεις. Ουσιαστικά πρόκειται για ομάδα λίγων μηνών, που βρίσκεται ακόμη υπό... κατασκευή. Οι προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ των Πειραιωτών το περσινό καλοκαίρι ήταν σαρωτικές σε ποσότητα (και ποιότητα), οπότε μοιραία γίνεται κατανοητό πως δεν γίνεται να συντελεστούν θαύματα μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.
Σαφέστατα και υπάρχουν τομείς του παιχνιδιού που θέλουν βελτίωση οι "ερυθρόλευκοι". Το μεγαλύτερο πρόβλημα στις έως τώρα αναμετρήσεις του Ολυμπιακού στο Champions League εστιάζεται στην κυκλοφορία της μπάλας. Αυτός ήταν και ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος του Μίτσελ στο "Παρκ ντε Πρενς", ιδιαίτερα στο πρώτο ημίχρονο, όταν και οι παίκτες του δυσκολεύονταν σε πολλές περιπτώσεις να αλλάξουν τρίτη πάσα.
Πρόκειται για έναν νευραλγικό τομέα διότι το κράτημα και το σωστό μοίρασμα της μπάλας έχει διπλό αντίκτυπο στην ροή μιας αναμέτρησης: αφενός σου δίνει την ευχέρεια να απειλήσεις βρίσκοντας κενούς χώρους μέσω του passing game, αφετέρου στερείς από τον αντίπαλο την δυνατότητα να σε πιέσει σε μεγάλα διαστήματα του παιχνιδιού καθώς δεν έχει το τόπι στα πόδια του.
Ακόμη και όταν η Παρί έμεινε με δέκα παίκτες ο Ολυμπιακός δεν αντέδρασε σωστά στο συγκεκριμένο κομμάτι, αφού ούτε υπομονή είχε να αλλάξει την μπάλα σίγουρα αλλά και ούτε την απαιτούμενη κίνηση στον χώρο. Είπαμε όμως πως σε μια καινούρια ομάδα αυτά δεν γίνονται από την μια μέρα στην άλλη.
Ας δούμε κάποιες λεπτομέρειες που σε καμία περίπτωση δεν συνιστούν δικαιολογίες αλλά γεγονότα:
- Μανωλάς και Σιόβας χάνουν τα μαρκαρίσματα στο γκολ του Ιμπραχίμοβιτς, ο πρώτος και σε αυτό του Καβάνι. Δεν είναι θέμα ικανότητας αλλά κυρίως εμπειρίας. Σημαντικό στοιχείο: αμφότεροι αποκόμισαν τις όποιες εμπειρίες τους στο υψηλότερο επίπεδο μόλις τον τελευταίο χρόνο.
- Ο Σάμαρης μέχρι πέρσι έπαιζε σαν "8άρι" στον Πανιώνιο. Φέτος ήρθε στον Ολυμπιακό, δουλεύει και με την εμπιστοσύνη του Μίτσελ έχει καθιερωθεί ως ο βασικός αμυντικός μέσος. Τι απαιτήσεις αλήθεια μπορεί να έχει κάποιος από τον Αντρέα σε επίπεδο Champions League; Και πολύ περισσότερο απέναντι σε πιο έμπειρους παίκτες όπως οι Μότα και Ματουϊντί; Μόλις τώρα αρχίζει να μαθαίνει.
- Κάμπελ και Μπονγκ πέφτουν για πρώτη φορά στην καριέρα τους στον... ωκεανό της μεγαλύτερης διασυλλογικής διοργάνωσης.
- Ο Ρομπέρτο για πρώτη φορά περιβάλλεται με απόλυτη εμπιστοσύνη από έναν σύλλογο.
- Ο Μήτρογλου για πρώτη φορά είναι βασικός και αναντικατάστατος στον Ολυμπιακό, παίζοντας συνεχόμενα ματς.
- Ο Χολέμπας είναι ένα παιδί που ήρθε πριν τρία χρόνια, στα 26 του, από την Τσβάιτελίγκα και πραγματικά έχει προσφέρει πολλά στον Ολυμπιακό. Πόσα περισσότερα μπορεί να κάνει στα 29 του πλέον;
- Ο Βάις δείχνει ακόμη εκτός κλίματος. Στην Πεσκάρα έκανε ματσάρες, αλλά οι συνθήκες ήταν πολύ διαφορετικές. Σε μια ομάδα που πάλευε για την παραμονή της στην Serie A, που έπαιζε άμυνα και περίμενε από τον Σλοβάκο να κάνει μια κούρσα, να περάσει 2-3 και να σκοράρει. Στο Λιμάνι τα κόζια είναι διαφορετικά και πρέπει να προσαρμόσει το παιχνίδι του στο σύνολο. Και όχι το αντίθετο.
- Ο Ντομίνγκες είχε συνηθίσει σε διαφορετικό ρόλο στην καριέρα του (δεύτερος κυνηγός και κοντά στην αντίπαλη περιοχή). Τώρα καλείται να βοηθήσει σε ρόλο κουμαντοδόρου. Κάτι καινούριο για τον Αργεντίνο που δεν γίνεται να το κάνει (αν μπορεί) από την μια μέρα στην άλλη.
- Ο Σαβιόλα ακόμη δεν έχει προσφέρει όσα περίμεναν όλοι όταν ανακοινώθηκε η απόκτηση του.
- Ένας παίκτης με πάνω από 50 επίσημες συμμετοχές με την φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης, ο Τόρες, μόλις στο τελευταίο ματς πρωταθλήματος έκανε την πρώτη του επίσημη εμφάνιση με τα ερυθρόλευκα.
- Ο Μίτσελ για πρώτη φορά στην καριέρα του βρίσκεται σε σύλλογο με τόσο μεγάλη πίεση. Που είναι υποχρεωμένος να πρωταγωνιστεί. Για πρώτη φορά στην καριέρα του κοουτσάρει στο Champions League. Επομένως και αυτός είναι σε μια διαδικασία που μαθαίνει. Σαν... εργολάβος που ψάχνει τον καλύτερο τρόπο να διαμορφώσει ένα οικοδόμημα με τα υλικά που διαθέτει.
Εύκολα λοιπόν μπορεί να κατανοήσει κανείς πως οι ερυθρόλευκοι έχουν ακόμη αρκετά περιθώρια βελτίωσης ή εξέλιξης αν θέλετε, ως σύνολο αλλά και ατομικά. Χρειάζεται όμως υπομονή και χρόνος. Ο προπονητής μαθαίνει, οι ποδοσφαιριστές το ίδιο. Είναι λοιπόν σημαντικό για μια νέα ομάδα όπως ο Ολυμπιακός να μπαίνει σε ένα εκτός έδρας ευρωπαϊκό παιχνίδι και να παλεύει για 90 λεπτά απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν και όσα συνοδεύουν τον γαλλικό σύλλογο.
Ακόμη και η αποβολή του Βεράτι είναι κάτι που κέρδισαν οι Πειραιώτες με το παιχνίδι τους. Ναι, το γκολ του Καβάνι "απαγορεύεται" να το φας. Αλλά η απάντηση βρίσκεται σε όλα τα παραπάνω. Τώρα ο Μίτσελ και οι παίκτες του πρέπει να αφοσιωθούν αποκλειστικά στο πως θα ξεπεράσουν το εμπόδιο της Άντερλεχτ στο Φάληρο και να πάρουν την πρόκριση στην επόμενη φάση.
Το ματς κρύβει πολλές παγίδες, πάσης φύσεως, και δεν αρνούμαι να παραδεχθώ πως το φοβάμαι πολύ. Μέχρι τότε όμως μεσολαβούν δύο εβδομάδες και τα δεδομένα μπορεί να αλλάξουν, όσον αφορά τα αγωνιστικά νέα των ομάδων. Οπότε θα κάνουμε μια αναλυτική κουβέντα για το παιχνίδι, λίγες μέρες πριν οι δύο μονομάχοι διασταυρώσουν τα ξίφη τους στο "Γεώργιος Καραϊσκάκης".
Πηγή : www.redplanet.gr