Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να κρίνεις ποιος είναι ο κορυφαίος ξένος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του Ολυμπιακού. Την ερυθρόλευκη έχουν φορέσει πολλοί ποδοσφαιριστές που όταν έκλεισαν στον Ολυμπιακό μπήκαν σε εκείνη την ξεχωριστή κατηγορία με τους υπέροχους ξένους που έχουν φορέσει τη φανέλα της ομάδας. Ωστόσο ο καθένας από εκείνους συμβόλιζε κάτι άλλο. Και επειδή η σύγκριση δεν είναι αρκετή, ελαφρά τη καρδία, μπορεί να χωριστεί σε κατηγορίες.Θέση στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου: Ριβάλντο, Ντέταρι (ο τελευταίος μεγάλος Ούγγρος ποδοσφαιριστής μέχρι και τις μέρες μας, το τελευταίο προϊόν μίας απίθανης σχολής), Σαβιόλα, Προτάσοφ, Καρεμπέ.
Προσφορά στην ομάδα: Τζόρτζεβιτς, Τζιοβάνι, Γκόγκιτς, Μέλμπεργκ, Φουστέρ.
Πιο ηχηρή μεταγραφή: Ριβάλντο, Τζιοβάνι και Ζάχοβιτς, Σαβιόλα, Καρεμπέ, Νόιμαν.
Κατηγορία «πληρώνω εισιτήριο για να τον βλέπω»: Τζιοβάνι, Ριβάλντο, Σέστιτς, Ίβιτς, Ριέρα.
Πιο έντονη υποδοχή: Ντέταρι, Ριβάλντο, Ριέρα, Μακούν, Τζιοβάνι.
Περισσότερες προοπτικες: Τουρέ, Μιραλάς, Καστίγιο, Ντιόγκο, Τζιμπούρ.
Για να μην αρχίσουμε να πλακωνόμαστε, οι λίστες φτιάχθηκαν εντελώς πρόχειρα. Το «στίγμα» δίνεται με τον Γιάγια Τουρέ, πρώτο στην κατηγορία των περισσότερων προοπτικών. Αυτήν τη στιγμή, ο Γιάγια είναι μέσα στους τρεις κορυφαίους αμυντικούς χαφ στον κόσμο, αναμφισβήτητα.
Μία στιγμή του Τουρέ με τον Ολυμπιακό είναι χαρακτηριστική: εντός έδρας ντέρμπι στο ΟΑΚΑ με την ΑΕΚ, στις αρχές του 2006. Ο Ιβοριανός μέσος έχει μόλις επιστρέψει από την Αφρική, επαναλαμβάνοντας την ερμηνεία στον κλασικό ρόλο που έχουν παίξει πολλοί Αφρικανοί με τις ομάδες του. Με το πρόσχημα του Κόπα Άφρικα- στο οποίο η Ακτή Ελεφαντοστού χάνει από το Καμερούν στον ημιτελικό, σε ένα ματς που εκτελέστηκαν 42 πέναλτι στη διαδικασία- ο Τουρέ επίσης αργεί να επιστρέψει στον Ολυμπιακό. Ο Τροντ Σόλιντ τον ξεκινά στο παιχνίδι με την ΑΕΚ, αλλά οι φίλοι του Ολυμπιακού είναι μαγκωμένοι απέναντί του. Ο Ολυμπιακός έχει κερδίσει φάουλ σε απόσταση 30 μέτρων από το τέρμα και ο Τουρέ, χωρίς να πάρει φόρα, έστειλε έναν κεραυνό στο οριζόντιο δοκάρι. Είναι από τις φάσεις που αν τους έδωσες σημασία δεν μπορείς να ξεχάσεις. Ήταν τέτοιος ο μαγνητισμός αυτού του σουτ που δεν μπήκε γκολ, που οι «ερυθρόλευκοι» στις κερκίδες του ΟΑΚΑ ξέχασαν την αργοπορία του και ο Γιάγια έγινε ξανά ένα αγαπημένο πρόσωπο της εξέδρας. Αυτή η σχεδόν μαγική στιγμή οδήγησε τους φίλους του Ολυμπιακού στην αμνηστία. Δεν είναι εύκολο να γίνει και ίσως η αφήγηση είναι υπερβολική, πάντως μέχρι ο Τουρέ να φύγει για την Μπαρτσελόνα η σχέση του με τη λαϊκή βάση της ομάδας είχε αποκατασταθεί, ακόμα και αν δεν ήξερε ότι έχει σχέση.
Το πρωτοσέλιδο του «ΓΑΥΡΟΥ» της Κυριακής παρομοίασε τον Ανδρέα Σάμαρη με τον Στίβεν Τζέραρντ. Προφανώς υπάρχει λίγη υπερβολή, αλλά οι παρομοιώσεις γίνονται σε ένα στενό πλαίσιο, ενώ υπολογίζονται και οι προοπτικές. Περισσότερο από «νέος Τζέραρντ», ο Σάμαρης μοιάζει με τον Γιάγια Τουρέ στο παιχνίδι του. Είναι, προς το παρόν, ένας Γιάγια Τουρέ των Πάρα Πολύ Φτωχών.
Υπάρχει ένα κοινό ανάμεσα στον αμυντικό χαφ του Ολυμπιακού και τον Ιβοριανό μέσο: όταν τους βλέπεις, δεν καταλαβαίνεις ότι προσπαθούν. Μέσα στο παιχνίδι τρέχουν, αλλά δεν μπορείς να το νιώσεις. Βρίσκεσαι ενώπιον μίας φαινομενικής ραθυμίας, την οποία και κανονικά, αν αγαπάς το ποδόσφαιρο με κάθε όρο και σε κάθε συνθήκη, πρέπει να λατρεύεις. Όταν το παιχνίδι γίνεται απλό, γίνεται και ομορφότερο. Μία άβαφτη γυναίκα που κοιμάται δίπλα σου και, κοιτάζοντας το καθαρό πρόσωπό της, που εμμέσως το φωτίζουν οι ακτίδες του ήλιου που κάνουν αντανάκλαση στον διπλανό τοίχο, νιώθεις τυχερός.
Ο Τουρέ δεν (φαίνεται ότι) τρέχει πολύ, αλλά ποδοσφαιριστή σαν εκείνον δύσκολα βρίσκεις. Στην Μπαρτσελόνα έπαιξε και στόπερ, και λίμπερο, στη Μάντσεστερ Σίτι αμυντικός μέσος, κεντρικός μέσος και δεύτερος κυνηγός. Έτσι (ως δεύτερος κυνηγός) έβαλε το γκολ που έδωσε στη Σίτι αέρα τίτλου, σε ένα από τα πιο δραματικά πρωταθλήματα όλων των εποχών. Ήταν Δευτέρα όταν σκόραρε το μόνο και μοναδικό γκολ της αναμέτρησης με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Προς το παρόν, ο Γιάγια είναι μόνος και μοναδικός στο είδος του.
Όταν θέλαμε να δούμε ποιος είναι ο Ανδρέας Σάμαρης στον Ολυμπιακό, είχε την μπάλα στον χώρο του κέντρου και εξουθένωσε ένα δυνητικό νταμπλ τιμ των παικτών της Καλλονής χτυπώντας την με την πατούσα και φέρνοντάς την πίσω του. Αντίληψη: τσεκ. Στο παιχνίδι με την Παρί Σεν Ζερμέν έκανε το ίδιο, μόνο που ήταν πριν το κέντρο, στην πλευρά που αμύνεται ο Ολυμπιακός και έπεσε πάνω σε ένα τρίγωνο Γάλλων που αμύνονταν, μία εικόνα άσκησης «κορόιδο» της προπόνησης. Βρήκε τον ελεύθερο παίκτη με σωστή μεταβίβαση. Αντίληψη και διαχείρισης καταστάσεων στην πίεση: τσεκ. Αυτονόητα, δεν αναφέρεται ότι έχασε τον Τιάγκο Μότα στα κόρνερ. Ο ίδιος πρέπει να χρησιμοποιεί αυτές τις εικόνες, όταν νιώθει στα χάι του. Τα πρωτοσέλιδα, οι συνδέσεις μετά τα ματς και οι έπαινοι θα υπάρχουν, αυτό είναι αναμφισβήτητο. Είναι η σειρά του ποδοσφαιριστή να παίξει και αυτό πρέπει να το κάνει σεμνά. Οι προοπτικές δεν έχουν κανένα πρόβλημα να γίνουν προοπτικές και να μην μετουσιωθούν: αρκεί ο περίγυρος να αποθεώνει τον παίκτη και ο παίκτης να πιστέψει τον περίγυρο. Όποιος είδε τον Ανδρέα Τάτο στο ματς με τον ΠΑΟΚ, μπορεί εύκολα να το καταλάβει. Δεν θα δει κανείς ξανά τον μέσο του Άρη με την ερυθρόλευκη.
Όταν έφυγε η πρώτη εντύπωση, ο Σάμαρης παρέμεινε θετικός. Και ήρθε το παιχνίδι με τον Πανθρακικό. Εκτελέσεις φάουλ: τσεκ. Ασίστ σε μία άμυνα που παίζει το τεχνητό οφσάιντ: τσεκ. Ειδικά η πάσα στον Σαβιόλα ήταν ξεκάθαρα πάσα Τουρέ. Το ότι ο Σαβιόλα τελείωσε τη φάση έτσι όπως την τελείωσε αποδίδεται στην ποιότητα του ίδιου τον Αργεντινό.
Ας μην υπερενθουσιαζόμαστε: η μελλοντική εικόνα του Σάμαρη, με βάση τα προσόντα του, είναι μία εικόνα που μπορεί να γίνει πραγματικότητα- Μπορεί. Να γίνει. Πραγματικότητα.- αυτονόητα μέσα από τη δουλειά. Μπορεί και να μη γίνει, ακόμα και αν δουλέψει σωστά. Είτε έτσι είτε αλλιώς, πάντως, εφόσον υπάρξει προσγειωμένη συνέχεια, ο Σάμαρης θα έχει λίγες απορίες που δεν θα έχει λύσει, όταν φθάσει στο πικ. Απλώς πρέπει να ξέρει ότι δεν διαφοροποιείται από τα άλλα ταλέντα που δεν τα κατάφεραν, προς το παρόν: τη διαφορά, το να πλησιάσει, να φθάσει ή να ξεπεράσει έναν άλλο τεράστιο αμυντικό χαφ του Ολυμπιακού, τον Ιεροκλή Στολτίδη, θα την κάνει ο μόχθος.
Τα άλλα δεν είναι παρά διαφήμιση οδοντόκρεμας.
Πηγή : www.gavros.gr