(Playmaker)
Επτά στα επτά στην Ευρωλίγκα και με πολλές απουσίες όλο αυτό το διάστημα λόγω τραυματισμών. Σημαντικοί παίκτες όπως οι Λο, Σίμονς, Σλούκας, Μπέγκιτς, Πέτγουεϊ ακόμα και ο Κατσίβελης ή ο Παπαπέτρου που είναι νεούδια ακόμα όμως μπορούν να προσφέρουν πράγματα, έχουν μείνει εκτός δράσης άλλος περισσότερο και άλλος λιγότερο.
Άλλοι θα μιλήσουν για στόφα Πρωταθλητή, άλλοι για ομάδα με DNA νικητή... Εμένα, επιτρέψτε μου να χαρακτηρίσω τον Ολυμπιακό 2013-2014 μια "καλοκουρδισμένη μηχανή". Ένα σύνολο δεμένο, που το "εμείς" είναι πάνω από το "εγώ". Μια αρμονική ομάδα που θυμίζει... ορχήστρα στην οποία ο καθένας ξέρει να παίζει ένα "όργανο" και όλοι μαζί βγάζουν μια απίστευτα θελκτική για τα ώτα μας μελωδία.
Σίγουρα υπάρχει ο μεγάλος αρχηγός. Ο "ενορχηστρωτής" αν προτιμάτε που είναι ο Βασίλης Σπανούλης, ο κορυφαίος εν ενεργεία Ευρωπαίος μπασκετμπολίστας. Ποιός όμως μπορεί να γυρίσει την πλάτη του στην τεράστια αξία των υπόλοιπων; Μια αξία που γιγαντώνεται μέσα από την άψογη καθοδήγηση του Γιώργου Μπαρτζώκα και που κάνει τον καθένα ξεχωριστά και όλους μαζί, κάτι το σπέσιαλ.
Μια ομάδα που χαίρεσαι να τη βλέπεις. Ένα σύνολο με νέα πρόσωπα (Ντάνστον, Πέτγουεϊ, Λοτζέσκι, Μπέγκιτς, Σίμονς, Αγραβάνης, Παπαπέτρου) που μοιάζουν μια "γροθιά". Όχι σαν και αυτή -αυτές πιο σωστά- που επιχείρησε ο Μενσά-Μπονσού στον Μπέγκιτς, αλλά μια "γροθιά" που είναι έτοιμη να ρίξει νοκ άουτ τον αντίπαλο εκμεταλλευόμενη το παραμικρό περιθώριο μη καλής αμυντικής του στάσης.
Το έχω γράψει και στην αρχή της σεζόν, θα το επαναλάβω και τώρα. Ο Ολυμπιακός έχει στηθεί πάνω σε ένα μοντέλο το οποίο περιστρέφεται γύρω από τη μπασκετική ευφυία της αυτού μεγαλειότητας που λέγεται Βασίλης Σπανούλης. Έχει παίκτες με ταλέντο, σθένος και επίπεδο. Παίκτες με χαρακτήρα, παιδιά με απίστευτη καρδιά και ομαδικό πνεύμα το οποίο είναι ο "οδηγός" της επιτυχίας σε όλα τα αθλήματα που παίζονται με περισσότερους του ενός.
Η σεζόν είναι ακόμα στην αρχή, όμως πώς να μην ονειρεύεσαι three-peat βλέποντας την ομάδα να παίζει διαστημικό μπάσκετ από τώρα; Πώς να μην αισιοδοξείς ότι το Μιλάνο θα φορέσει τα γιορτινά του, τα ερυθρόλευκα δηλαδή για να αποθεώσει σε λίγους μήνες το σύγχρονο Αυτοκράτορα της ευρωπαϊκής καλαθόσφαιρας;
Ακόμα και αν δεν έρθει η τρίτη σερί κούπα, θα είναι τόσο χορταστική η διαδρομή και φέτος, που πραγματικά δεν θα ενοχλήσει κανέναν μας. Μας γεμίζει μπάσκετ αυτή η "καλοκουρδισμένη μηχανή" και προσωπικά με έχει κάνει να σβήνω... μέρες και ώρες για να απολαύσω ξανά τα όσα βγάζει σε κάθε παιχνίδι στο παρκέ. Κάτι μου λέει όμως ότι και φέτος θα μας πεταχτούν τα μάτια έξω με όσα θα μας προσφέρει αυτή η Ο-Μ-Α-Δ-Α.
Υ.Γ.1 Δεν πέρασε ούτε μια εβδομάδα που έγραφα "Πάντα ανοιχτό για σέντερ" και να σου ο Βασίλης ο Καββαδάς. Δυνατό παιδί, μπορεί να προσφέρει συγκεκριμένα πράγματα και αν δουλέψει σωστά, ίσως γίνει και αυτός σταρ. Για την ώρα είναι ένα αμούστακο παιδί στο ξεκίνημα της καριέρας του το οποίο θέλει χρόνο και μεγάλη προσοχή για να δείξει τις ικανότητές του.
Πηγή : www.redgoal.gr