Θα... σκοτωθούν και οι τρεις για τη δεύτερη θέση
Το έχουμε ξεκαθαρίσει από την πρώτη στιγμή, φίλες και φίλοι ΓΑΥΡΟΙ, και ίσως μας δίνεται μία αφορμή για να το επαναλάβουμε ότι ΕΜΕΙΣ ούτε μονόπλευροι είμαστε ούτε κομπλεξικοί, αλλά αντιθέτως επιθυμούμε -και αγωνιζόμαστε γι’ αυτό- ένα καλύτερο ποδόσφαιρο. Θέλουμε δηλαδή μία Superleague που να είναι ανταγωνιστική, να έχει ενδιαφέρον, οι ομάδες να έχουν γήπεδα δικά τους και να τις διοικούν πραγματικοί επενδυτές και επιχειρηματίες και όχι ψευτοδιαχειριστές, «μπροστινοί» και διάφοροι άλλοι νταραβεριτζήδες που με τη στάση και τη συμπεριφορά τους απαξιώνουν τον θεσμό και διώχνουν τον κόσμο και τις οικογένειες από τα γήπεδα.Με πολύ ενδιαφέρον, λοιπόν, διαβάζουμε τις δηλώσεις του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, ο οποίος προαναγγέλλει την είσοδό του στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Και την εκδοχή αυτή την αντιλαμβανόμαστε απόλυτα θετικά, γιατί ο Ολυμπιακός πάντα, διαχρονικά, ήθελε να νικάει άξιους αντιπάλους που να διαθέτουν στο ρόστερ τους ικανούς ποδοσφαιριστές, γιατί τότε η κάθε νίκη έχει μεγαλύτερη αξία και το κάθε πρωτάθλημα το απολαμβάνει ο λαός του Ολυμπιακού πολύ περισσότερο.
Και όταν οι αντίπαλοί σου είναι ισχυροί, δυνατοί και έχουν ομάδες αξιόμαχες επειδή οι ιδιοκτήτες βάζουν το χέρι στην τσέπη, το πρωτάθλημα αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον και ο κόσμος επιστρέφει στα γήπεδα με μεγαλύτερο πάθος και με μεγαλύτερο φανατισμό ως προς την υποστήριξη του αθλήματος. Δυστυχώς στην Ελλάδα της κρίσης και της παρακμής βιώσαμε τα τελευταία χρόνια την πλήρη απαξίωση του ελληνικού ποδοσφαίρου, καθώς είδαμε με τα μάτια μας όλους τους «σωτήρες» των μεγάλων ομάδων, «πράσινους», «κίτρινους» και «ασπρόμαυρους», να πηδάνε από τα καράβια και να τα αφήνουν να βυθίζονται αύτανδρα.
Και έμεινε μόνο ο Ολυμπιακός να κρατάει τη σημαία ψηλά, διότι αποδεδειγμένα και πέραν πάσης αμφιβολίας ο μόνος που έβαλε λεφτά στο ποδόσφαιρο την τελευταία τετραετία είναι ο Μαρινάκης, ουδείς άλλος. Με μόνη εξαίρεση την προσπάθεια που πράγματι κάνει ο Σαββίδης στον ΠΑΟΚ, τον οποίο έτσι έχει καταφέρει να τον αναδείξει ως δεύτερη δύναμη του ελληνικού ποδοσφαίρου, ελλείψει ικανού ανταγωνιστή.
Αν θέλουμε, λοιπόν, το ελληνικό ποδόσφαιρο να ξαναγίνει ανταγωνιστικό, να αποκτήσει την παλιά του αίγλη, οι νίκες μας να έχουν μεγαλύτερη αξία, γιατί θα μπορούν να επιτυγχάνονται επί ικανών αντιπάλων, μέσα στην Τούμπα, τη Ν. Φιλαδέλφεια ή τη Λεωφόρο, βασική προϋπόθεση είναι η επιστροφή των επενδυτών, που θα πρέπει να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Γιατί με τα ψέματα δεν γίνεται δουλειά.
Υπό αυτή την οπτική, είδαμε, όπως είπα πριν, πέρσι τον Ιβάν Σαββίδη να μπαίνει και να επενδύει στον ΠΑΟΚ, να ενισχύει την ομάδα του και, εν πάση περιπτώσει, μέσα στα δικά του όρια να δημιουργεί μία προσδοκία και ένα κλίμα αισιοδοξίας στη βόρεια Ελλάδα. Και, μεταξύ μας, ευτυχώς που υπήρχε πέρσι και φέτος ο Σαββίδης και συμμάζεψε τον ΠΑΟΚ, γιατί το πρωτάθλημα δεν θα είχε κανένα μα κανένα νόημα για εμάς, όταν πιο αξιόπιστος ανταγωνιστής του Ολυμπιακού θα ήταν ο Ατρόμητος ή ο Αστέρας Τρίπολης.
Μετά την είσοδο του Σαββίδη, ο οποίος ανακοινώνει προπονητικά κέντρα, ανακατασκευή της Τούμπας και πολλές άλλες επενδύσεις στην Ελλάδα, ήρθε η σειρά του Δ. Μελισσανίδη να αναλάβει τις τύχες της ΑΕΚ, έστω μέσα από τον υποβιβασμό της στην τρίτη κατηγορία. Και επειδή είμαστε καλόπιστοι, πραγματικά ευχόμαστε να μπορέσει η ΑΕΚ να επιστρέψει σύντομα στη Superleague, να έχει δικό της γήπεδο, αυτό που οι οπαδοί της ονειρεύονται, και ο νέος ιδιοκτήτης της να ρίξει τα χρήματα που χρειάζονται για να ξανακάνει την Ενωση ισχυρή και ανταγωνιστική στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Και αυτό σίγουρα δεν είναι απλό. Διότι πέρα από κάθε αμφισβήτηση, αν θέλεις να κάνεις ομάδα που να μπορεί να σταθεί απέναντι στον Ολυμπιακό, θα πρέπει να έχεις μπάτζετ τουλάχιστον 50 εκατομμυρίων. Εάν μπορούν να βάλουν αυτά τα λεφτά, αυτό μόνο ως θετικό μπορεί να εκληφθεί, γιατί ο ανταγωνισμός θα γίνει πολύ ισχυρότερος. Βέβαια εγώ λόγω εμπειρίας, όπου ακούω για πολλά κεράσια κρατάω μικρό καλάθι. Εν πάση περιπτώσει, ούτε κανένα ζόρι τραβάμε ούτε αντίθετοι είμαστε στο να δούμε την ΑΕΚ ξανά πίσω. Και υπό την προϋπόθεση ότι οι βασικοί μέτοχοί της θα έχουν τη δυνατότητα και τη βούληση να βγάλουν όλο αυτό το χρήμα που απαιτείται από το παντελόνι.
Μετά, λοιπόν, από Σαββίδη και Μελισσανίδη, ήρθε η σειρά του Δ. Γιαννακόπουλου, ο οποίος προφανώς βλέποντας την οικονομική αδυναμία του Αλαφούζου και την άρνηση του κάθε παναθηναϊκάρα να βοηθήσει, εκτιμά ότι μπορεί να πάρει την ομάδα του «τριφυλλιού» τσάμπα, αναλαμβάνοντας μόνο τα χρέη, τα οποία ως επιχειρηματική οικογένεια μεγάλης εμβέλειας θα έχει την ικανότητα να τα διευθετήσει και να τα διακανονίσει με τις τράπεζες. Μακάρι, λοιπόν, να μπει και ο Γιαννακόπουλος, μακάρι να βάλουν τα λεφτά που λένε ο Σαββίδης και ο Μελισσανίδης, μακάρι να φτιάξουν γήπεδα, γιατί όλα αυτά στο σύνολό τους μόνο καλό μπορούν να κάνουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Όμως, υπάρχει και μία πραγματικότητα την οποία θα πρέπει να την έχουν στο μυαλό τους, να τη γνωρίζουν και οι ίδιοι αλλά και οι οπαδοί τους: Ότι μόνιμος πρωταθλητής είναι ο Ολυμπιακός, που ξέρει και κερδίζει τα παιχνίδια μέσα στον αγωνιστικό χώρο, ο μόνος που έχει δικό του γήπεδο και ο μόνος που αποδεδειγμένα ο ιδιοκτήτης του έχει ρίξει μέχρι τώρα ένα σκασμό λεφτά, αποπληρώνοντας πλήρως χρέη και υποχρεώσεις. Και μία ομάδα όπως ο Ολυμπιακός, που κάνει την ευρωπαϊκή υπέρβαση και έχει στο ρόστερ της παίκτες τόσο μεγάλης αξίας, δεν μπορεί να χτυπηθεί από μικρομεσαίες καταστάσεις.
Υπό το πρίσμα αυτό, καλώς να ορίσουν Γιαννακόπουλος, Μελισσανίδης και Σαββίδης, γιατί θα δώσουν με την παρουσία τους μεγαλύτερο ενδιαφέρον στο ποδόσφαιρο και γιατί εμείς οι ΓΑΥΡΟΙ θα έχουμε την ευκαιρία να τους βλέπουμε να «σκοτώνονται» μεταξύ τους για το ποιος θα κατακτήσει τη δεύτερη θέση που θα οδηγεί στα προκριματικά του Champions League. Γιατί μόνο αυτό μπορεί να είναι το στοίχημά τους, αυτό θα είναι το διακύβευμα, τίποτε άλλο, καθώς η πρώτη θέση είναι διαχρονικά «κλεισμένη».
Πηγή : www.gavros.gr