8.12.13

Ο παίκτης που κάνει τη διαφορά

(Αντώνης Πίκουλας)

Ο Βάις είναι ένας από τους δυο-τρεις παικταράδες κλάσης που έχει αυτήν την ώρα ο Ολυμπιακός

Δεν νομίζω ότι έχει νόημα να σταθούμε σε πολλά πράγματα από το χθεσινό παιχνίδι, φίλες και φίλοι ΓΑΥΡΟΙ, καθώς στην ουσία επρόκειτο για έναν αγώνα προπόνησης ενόψει του «τελικού» με την Αντερλεχτ το βράδυ της Τρίτης στο Καραϊσκάκη. Ο Μίτσελ, απολύτως λογικά, κράτησε παίκτες στον πάγκο, ξεκούρασε κάποιους άλλους, ενώ έκανε και ορισμένες δοκιμές, όπως του Σέποβιτς, που, εδώ που τα λέμε, ήταν επιβεβλημένες για πολλούς και διάφορους λόγους. Ο Ολυμπιακός, έστω δύσκολα, νίκησε τον Αστέρα, μία από τις καλύτερες ομάδες στην Ελλάδα, που μετά βεβαιότητας παίζουν την ωραιότερη μπάλα. Και υπάρχουν στιγμές, τόσο πέρυσι όσο και φέτος, που αξίζει κάποιος να βλέπει τον Αστέρα Τρίπολης διότι παίζει ένα ποδόσφαιρο επιθετικό, με καλή κυκλοφορία και, κυρίως, ακομπλεξάριστο!

ΟΠΩΣ Ο ΜΙΡΑΛΑΣ

Από το χθεσινό παιχνίδι, λοιπόν, θα σταθώ μόνο σε δυο-τρία συμπεράσματα και θα ξεκινήσω από την περίπτωση του Βάις, τον οποίο θεωρώ, και το έχω ξαναγράψει, παίκτη που μπορεί να κάνει τη διαφορά!

Μπορεί στον Σλοβάκο οι εύκολοι κριτές να καταμαρτυρούν τα μύρια όσα. Οτι δεν μαρκάρει, ότι δεν έχει διάρκεια στην απόδοσή του, ότι είναι περίεργος χαρακτήρας, ότι αλλάζει συνεχώς ομάδες, ότι δεν είναι πειθαρχημένος και έρχεται σε σύγκρουση με τους προπονητές. Δεν θα εστιάσω σε αυτά, διότι πιστεύω, βαθιά μέσα μου, ότι πολλά από αυτά τα παιδιά -για παιδιά πρόκειται- οι καλοί ποδοσφαιριστές, είναι παίκτες ψυχολογίας. Εάν τους εμπιστευθείς και αυτό το νιώσουν, τότε αποκτούν αυτοπεποίθηση και βγάζουν πάνω στο χορτάρι απίστευτα πράγματα.

Η πιο κλασική περίπτωση είναι αυτή του Μιραλάς, για τον οποίο, πριν δείξει την κλάση του στον Ολυμπιακό, έλεγαν τα ίδια. Οτι είναι, δηλαδή, του ύψους και του βάθους, χωρίς διάρκεια στην απόδοση, ότι δεν μαρκάρει και ότι δεν είναι πειθαρχημένος στις εντολές των προπονητών του. Μέχρι που βρέθηκε στον δρόμο του ο Βαλβέρδε, τον πίστεψε και τον έκανε να φθάσει στην Εβερτον και, από εκεί, ίσως πάει πολύ πιο πάνω!

Τηρουμένων των αναλογιών, ο Βάις θα μπορούσε να είναι ο διάδοχος του Μιραλάς και τούτο διότι, στα δικά μου μάτια, όπως βλέπω το ποδόσφαιρο, φαντάζει ένας παίκτης που κάνει τη διαφορά, που ανατρέπει, με δυο κινήσεις του, τους συσχετισμούς δυνάμεων.

Μπορεί, λοιπόν, πράγματι ο Βάις να έχει όλα αυτά τα «κουσούρια» που του καταλογίζουν. Ομως η αλήθεια είναι -και δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κάποιος- ότι ο Σλοβάκος είναι παικταράς! Δυο-τρεις παίκτες στον σημερινό Ολυμπιακό έχουν αυτό το κάτι παραπάνω και για μένα ο ένας εξ αυτών είναι ο Βάις. Βλέπετε, η κοφτή ντρίμπλα του, η φοβερή ταχύτητα με την μπάλα, οι προσποιήσεις πάνω στην κίνηση, είναι ρεπερτόριο που ελάχιστοι διαθέτουν και θεωρώ ότι ο Ολυμπιακός πρέπει να εκμεταλλευθεί όσο το δυνατόν περισσότερο το σπάνιο αυτό ταλέντο που είναι άδικο να πάει χαμένο. Στη μέρα του ο Βάις μπορεί να πάρει ένα παιχνίδι μόνος του και για του λόγου το αληθές θυμηθείτε μόνο το μαγικό γκολ που έβαλε στην Παρί Σεν Ζερμέν στο Καραϊσκάκη, όταν πέρασε σαν σταματημένη μία ολόκληρη άμυνα που η ποδοσφαιρική αγοραστική αξία της είναι πολλαπλάσια ολόκληρου του μπάτζετ του Ολυμπιακού.

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ «ΔΕΚΑΡΙ» ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΜΠΑΓΑΣΑ

Το δεύτερο σημείο που θα σταθώ είναι η απόδοση του Ντομίνγκες, ο οποίος παιχνίδι με παιχνίδι δείχνει ότι μετά τον τραυματισμό του βρίσκει τον καλό εαυτό του, τα πατήματά του και μάλιστα παίρνει πολλές πρωτοβουλίες μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Χθες ήταν ένας πραγματικός μαέστρος, που θύμιζε σε έναν βαθμό τον Ιμπαγάσα! Διαφορετικός μεν επιτελικός χαφ από τον Αριέλ, όμως αντίστοιχης αξίας. Διότι ο Τσόρι μπορεί να μη γυρίζει τόσο πίσω, όπως ο Ιμπαγάσα, για να πάρει την μπάλα, να την ανεβάσει και να οργανώσει παιχνίδι. Ομως είναι καλύτερος επιθετικά και πιο αξιόπιστος παίζοντας ως δεύτερος κυνηγός πίσω από την κορυφή. Και το προσόν του είναι ότι εκτός του να κρατάει την μπάλα έχει φοβερό σουτ και δεν διστάζει να δοκιμάζει τα πόδια του από μέση απόσταση. Είτε το δεξί είτε το αριστερό.

Τέτοιοι παίκτες, σαν τον Αργεντινό, που κινούνται στον άξονα όπως τα «δεκάρια» του παλιού καλού καιρού, χρειάζονται ταχύτατους παικταράδες στα άκρα που να μπορούν να αξιοποιήσουν τις κάθετες μπαλιές τους. Και δεν είναι τυχαίο ότι μόλις μπήκαν οι πολύ γρήγοροι Βάις και Ολαϊτάν, ο Ολυμπιακός, χθες το βράδυ, μεταμορφώθηκε.

Πηγή : www.gavros.gr