Κάνοντας έναν πρόλογο σε αυτό το πρώτο μου άρθρο, δεν μπορώ να μην αναφερθώ σε κάτι που απορρέει από εξω-αθλητικούς παράγοντες. Δεν μπορώ να πω ότι δεν το καταευχαριστήθηκα που νικήσαμε τους Γερμανούς και τους βάλαμε σε μπελάδες. Πριν την έναρξη του ματς εμείς ήμασταν αδιάφοροι βαθμολογικά, πρώτοι και μαθηματικά στον όμιλο και με βασικές ελλείψεις είτε από τραυματισμούς, είτε από τιμωρίες.
Για τη Μπάγιερν ήταν ένα ματς δίχως αύριο κι έτσι μπήκε κι έπαιξε από το πρώτο ως το τελευταίο δευτερόλεπτο. Ισοβαθμούσε με τη Μάλαγα στην τριτοτέταρτη θέση κι ακολουθούσαν ισόβαθμες Σιένα και Ζιελόνα που παίξανε και μεταξύ τους.
Κέρδισε η Σιένα, έχασε κι η Μάλαγα κι έχουμε τώρα τριπλή ισοβαθμία από 3η ως 5η θέση και η Ζιελόνα να ακολουθεί με 1 πόντο πίσω. Και η άλλη αγωνιστική είναι κυριολεκτικά φωτιά. Ολυμπιακός-Σιένα, Γαλατά-Ζιελόνα, Μάλαγα-Μπάγιερν. Κι έχουμε και τη Γαλατά που ίσως είναι ήδη μαθηματικά 2η και με δεδομένο ότι η Ζιελόνα παίζει καλύτερα εκτός έδρας, δεν αποκλείεται να πάρει κάνα διπλό στην Τουρκία και να γίνουν άνω-κάτω οι 2 τελευταίες θέσεις της 4άδας. Τέλος πάντων αυτά δε μας αφορούν εμάς. Εμείς κάναμε το 19/19 και συνεχίζουμε.
Για να πω την αλήθεια, πριν την έναρξη, το ματς δε το φοβόμουνα. Θεωρούσα αδύνατο να το χάσουμε. Μπορώ να πω ότι πιο πολύ φοβάμαι το ματς με τη Σιένα γιατί αφενός θα γίνει σε ουδέτερο, αφετέρου η Σιένα θα παίζει ίσως το τελευταίο της χαρτί για την πρόκριση στο top-16 και εμείς όσο κι αν μειωθούν οι ποινές του Πρίντεζη και του Μπέγκιτς, σε εκείνο το ματς δε θα τους έχουμε. Είναι πιθανό να εκτίσουν και οι δυο την τελευταία αγωνιστική ποινής σε εκείνο το ματς, αλλά για να έχουμε έστω τον ένα από τους δύο το θεωρώ απίθανο. Για το χθεσινό ματς λοιπόν, όχι μόνο περίμενα ότι θα το κερδίσουμε, αλλά θεωρούσα πιθανότερο σενάριο να το κερδίσουμε με μεγαλύτερη διαφορά από ότι κερδίσαμε στο ΣΕΦ. Δεν περίμενα να γίνει ντέρμπι που θα κρινόταν στο τελευταίο σουτ. Όταν παίζουμε εκτός έδρας, είμαστε συνήθως πιο συγκεντρωμένοι και παίζουμε πιο προσεκτικά. Περίμενα και καλύτερη διαχείριση από το Μπαρτζώκα και με εξέπληξε που τον είδα να μη χρησιμοποιεί ούτε δευτερόλεπτο τον Παπαπέτρου.
Οι Γερμανοί γνώριζαν καλά ότι αν μας νικούσαν, θα αποκτούσαν τεράστιο πλεονέκτημα σε σχέση με τις ομάδες που κοντράρονται μαζί τους για την 3η και 4η θέση. Η Μάλαγα έχασε από μας μέσα-έξω. Η Σιένα έχει χάσει έξω και το πιο φυσιολογικό είναι να χάσει κι εδώ. Η Ζιελόνα είναι μάλλον αουτσάιντερ για τελικό πλασάρισμα στην 4άδα. Κι έτσι ο Πέσιτς έκανε ένα τρικ που κάνουν όλοι οι Σέρβοι προπονητές σε ένα ματς δίχως αύριο και το συνηθίζουν πολύ σε τελικούς Ευρωλίγκας, όταν έχουν όλα τα προγνωστικά κόντρα. Ποιο είναι αυτό; Σπάνε και ξαναρίχνουν από την αρχή την τράπουλα. Δηλαδή παίζουν με μία εντελώς διαφορετική τακτική από αυτή που είναι γνωστό ότι παίζουν. Ξέχασε λοιπόν τη σκληρή άμυνα που μας είχε συνηθίσει κι έδωσε στο ματς ένα φρενήρη ρυθμό. Φουλ επίθεση. Προφανώς και σκέφτηκε ότι εμείς έχοντας την απουσία του Πρίντεζη, θα μας ‘έλειπε’ σκορ, οπότε και θα είχαμε πρόβλημα αν το ματς πήγαινε πολύ ψηλά στο σκορ. Κι αν στην 1η περίοδο πετάγαμε τη μπάλα κι έμπαινε μέσα, ήταν και η Μπάγιερν πολύ εύστοχη κι έτσι και συνέχισε και βρήκε και ρυθμό σιγά σιγά. Και βέβαια εμείς δεν είχαμε ούτε κίνητρο, ούτε λόγο να παίξουμε φουλ από τη στιγμή που ήμασταν κιόλας αποδεκατισμένοι. Από την άλλη, η Μπάγιερν όχι μόνο έπαιζε στο φουλ της, αλλά στη συνέχεια άρχισαν και της έμπαιναν και τα τρίποντα σωρηδόν. Τελείωσε το ματς με καλύτερα ποσοστά από μας και έβαλε κι ένα περισσότερο.
Στη σκακιέρα του ματς, θεωρώ ότι ο Πέσιτς αν και ηττημένος, κέρδισε το Μπαρτζώκα στα σημεία. Βέβαια το ότι μπορεί εμείς να παίζαμε για 6 με 7 και η Μπάγιερν για 10, ξεκινάει (και τελειώνει μπορώ να πω) από τον προπονητή. Πρώτα πρώτα αυτός παίρνει ένα ματς πιο χαλαρά. Ότι κι αν λένε μπροστά στις κάμερες, πίσω από αυτές ένας προπονητής προτιμάει να θυσιάσει 2-3 νίκες σε αδιάφορα ματς, παρά να ρισκάρει τραυματισμό ή καταπόνηση κάποιου παίκτη του. Αυτό το ‘κοιτάμε να κερδίζουμε κάθε ματς’ ή ‘σε κάθε ματς πρέπει να δίνουμε το 100%’ το ξέρει πρώτα ο ίδιος ότι είναι αδύνατο να συμβεί. Αν γινόταν κάτι τέτοιο δε θα μιλάγαμε για ανθρώπους, αλλά για ρομπότ.
Στο ματς λοιπόν, μπορεί η κίνηση του Μπαρτζώκα να περάσει 4άρι τον Περπέρογλου να αποδείχτηκε ματ. Ο Πέσιτς απλά τον παρακολουθούσε ανήμπορος να αντιδράσει. Όμως οι Γερμανοί είχαν ήδη βρει ρυθμό και βρήκαν λύσεις με τα τρίποντα. Στα τελευταία δευτερόλεπτα ο Πέσιτς διαχειρίστηκε καλύτερα το παιχνίδι και πήρε αυτός το τελευταίο σουτ, το οποίο έγινε κι ελεύθερο, άσχετα αν τελικά χάθηκε. Κατά τη γνώμη μου, ο Μπαρτζώκας βλέποντας ότι ο Αγραβάνης ήταν χαμένος σε αυτό το παιχνίδι, έπρεπε να βάλει νωρίτερα τον Περπέρογλου στο 4 και να δοκίμαζε στο 3 τον Παπαπέτρου ή να έπαιζε με 3 κοντούς χρησιμοποιώντας και τον Κατσίβελη. Περιφερειακό σουτ είχαμε κι υπήρχαν λύσεις για να έχουμε ακόμα περισσότερο. Σκορ μέσα στο ‘ζωγραφιστό’ δεν είχαμε απόντος Πρίντεζη γιατί ανεξαρτήτως αριθμών, ο Ντάνστον βρέθηκε μάλλον σε μέτρια μέρα. Από την άλλη, ο Πέτγουεϊ δεν ξέρει να ποστάρει και ο Αγραβάνης είναι άπειρος για να πλησιάσει τόσο πολύ κοντά σε ματς που ο αντίπαλος δαγκώνει.
Θα κάνω μια ειδική μνεία στον Καββαδά γιατί την αξίζει. Ελπίζω να πήρατε μια ιδέα γιατί τόσο εγώ όσο και κάποιοι άλλοι σύνγαβροι εδώ μέσα, την είδαμε αυτή την προσθήκη με πολύ θετικό μάτι. Δε θα πω τα ποδοσφαρικά κλισέ ‘βρήκαμε παίκτη για 15 χρόνια’ κλπ. Έχει πολύ δουλειά μπροστά του γιατί 2 χρόνια τώρα ουσιαστικά έκανε λευκή αποχή στον Πανιώνιο που δεν μας τον έδιναν με μεταγραφή κι έχει μείνει λίγο πίσω. Είναι ακατέργαστος. Πλην όμως ‘δαγκώνει’ κι έχει ‘νεύρο’. Τα επίπεδα ‘ωρίμανσης’ του ως παίκτης κυμαίνονται περίπου στα ίδια επίπεδα με αυτά του Αγραβάνη και του Παπαπέτρου. Πλην όμως έχει περισσότερες παραστάσεις από αυτούς, οπότε είναι εμπειρότερος και θα εξελιχτεί γρηγορότερα. Εξάλλου μην ξεχνάμε ότι το καλοκαίρι που πέρασε έπαιζε αντίπαλος του Ομάρ Γκασόλ. Και τα πήγε και καλά κιόλας. Και χτες, δε νομίζω να διαφωνεί κανείς ότι η συνολική του εμφάνιση κρίνεται αξιοπρεπής. Και βέβαια αν αυτή την εμφάνιση πρέπει να την κρίνουμε ξερά ως ντεμπούτο, κρίνεται εξαιρετικό. Όπως και να ‘χει το πράγμα, αυτός ο παίκτης που είδατε, θα είναι φέτος ο 4ος μας σέντερ.
Οι παίκτες που ουσιαστικά πήραν το ματς ήταν ο Σπανούλης κι ο Περπέρογλου. Ο Σπανούλης στο ημίχρονο είχε 21 ranking παίζοντας τα 15 από τα 20 λεπτά. Τελικά τελείωσε το ματς με 24 πόντους, καλά ποσοστά, 7 ασίστ και 30 ranking παίζοντας σχεδόν 30 λεπτά. MVP όμως θεωρώ τον Περπέρογλου. Και δεν ήταν μόνο οι 25 πόντοι με πολύ καλά ποσοστά, αλλά κάτι κρίσιμα επιθετικά ριμπάουντ στο τέλος και ειδικά αυτό μετά την άστοχη βολή του Ντάνστον. Με 28 ranking τελείωσε αυτός παίζοντας 26 λεπτά. Από κει και πέρα:
- ο Σλούκας βοήθησε σε κάποια διαστήματα και με τους πόντους που έβαλε και με τις 8 ασίστ που μοίρασε.
- ο Πέτγουεϊ πλην των τριών μπλοκ δεν έχουμε να θυμόμαστε και πολλά από το παιχνίδι του.
- ο Λο μάλλον ήταν από τους χειρότερους. Έβαλε μερικούς πόντους, πήρε κάποιες προσπάθειες αλλά αφενός σα γενική εικόνα κυμάνθηκε σε πολύ μέτρια επίπεδα μέχρι και οργανωτικά, αφετέρου το τελείωμα της φάσης που δέχτηκε το μπλοκ ήταν απαράδεκτο για παίκτη της κλάσης του. Εκεί αλλάζεις χέρι στον αέρα, το βάζεις, πας το +5 σε +7 και τελειώνεις το ματς. Όχι μόνο δέχτηκε μπλοκ και παρέμεινε το +5, αλλά στην εξέλιξη τρώμε σε λίγα δευτερόλεπτα τρίποντο και η διαφορά πέφτει στους +2 και το ματς πάει στο καρδιοχτύπι.
- ο Ντάνστον ήταν γενικά σε μέτρια μέρα, τη στιγμή που δεν μπορεί να πει κανείς ότι αυτό συνέβη λόγω κόπωσης και λόγω του ότι αναγκάστηκε να παίξει πολύ. 25 λεπτά έπαιξε δηλαδή το φυσιολογικό του χρόνο. Πρέπει κάτι να κάνει και με τις βολές. Αρχίζει και γίνεται σοβαρό αυτό το μειονέκτημα. Δεν είναι δυνατόν να χάνει τόσες πολλές.
- ο Λοτζέσκι βρέθηκε σε κακή μέρα και είναι ήδη 3 ματς που απέχει από τον καλό του εαυτό.
- ο Αγραβάνης όπως είπα ήταν ‘χαμένος’. Δεν έχουμε απαιτήσεις από έναν παίκτη 19 χρονών που έπεσε με τη μία στα βαθιά. Το ζητούμενο είναι να μαθαίνει και να μπαίνει στο κλίμα.
- ο Μάντζαρης για μένα έπαιξε λίγο. Φορτώθηκε μεν με φάουλ, αλλά είχε 3. Σίγουρα μπορούσε να παίξει περισσότερο από τα 13 λεπτά που έπαιξε, από τη στιγμή κιόλας που ο Λο και ο Λοτζέσκι δεν ήταν σε καλή μέρα και ο Μπαρτζώκας δε σκόπευε να χρησιμοποιήσει τον Κατσίβελη. Θα μπορούσε να είχαμε και λίγο καλύτερη άμυνα στην περιφέρεια με αυτόν μέσα.
Πρέπει να δουλέψουν και λίγο τα αμυντικά ριμπάουντ. Αυτά δεν είναι μόνο υποχρέωση του εκάστοτε παίκτη που παίζει στη θέση 5. Από τη στιγμή που οι σέντερ μας είναι φόβητρα, οι αντίπαλοι κάνουν πολλά σουτ με μεγάλη καμπύλη για να αποφύγουν τα μπλοκ, οπότε όταν αστοχούν η μπάλα πολλές φορές φεύγει εκτός εμβέλειας του σέντερ. Ή μπορεί ο σέντερ να είναι αφοσιωμένος στο να κάνει block out στον αντίπαλο σέντερ. Πρέπει όλοι να μάθουν να κυνηγάνε τα αμυντικά ριμπάουντ. Και οι κοντοί. Ο παίκτης που σε αυτό τον τομέα έχει το ‘κοκαλάκι της νυχτερίδας’ και τρέχει είναι ο Λοτζέσκι. Γι αυτό δεν είναι διόλου τυχαίο ότι είναι από τους κορυφαίους στα αμυντικά ριμπάουντ στην ομάδα μας.
Εν πάση περιπτώσει συνεχίζουμε με τα δύο εναπομείναντα ματς σε αυτή τη φάση της Ευρωλίγκας και ελπίζουμε ότι με την πρεμιέρα του top-16, θα έχουμε ξεπεράσει όλα τα προβλήματα με τους τραυματισμούς και η ομάδα θα είναι έτοιμη για να προχωρήσει ως το τέλος.
Σας βάζω και 3 πινακάκια με τα στατιστικά της ομάδας. Είναι στατιστικά Ελληνικού πρωταθλήματος, Ευρωλίγκας και συνολικά. Θα τα βάζω ανανεωμένα κάθε 5-7 ματς.
