Πέρασαν κιόλας είκοσι δύο ολόκληρα χρόνια από την ημέρα που ο γίγαντας με το πλατύ χαμόγελο πέρασε την πόρτα του Παραδείσου. 11 Ιανουαρίου 1992…
Αυτός που δεν μπορούσαν να ρίξουν κάτω λυσσασμένοι αμυντικοί, προδόθηκε από την καρδιά του, μόλις στα 29 του χρόνια. Από το μόνο πράγμα που μπορεί να λυγίσει ακόμα και γίγαντες πραγματικούς.
Ο Χουάν Χιλμπέρτο Φούνεςγεννήθηκε το 1963 (8 Μαρτίου) και ξεκίνησε την καριέρα του σε διάφορες ομάδες της Αργεντινής (Ουρακάν, Εστουντιάντες Λα Πλάτα, Σαρμιέντο, Χόρχε Νιούμπερι, Χιμνάσια Μεντόζα) από το 1981 έως το 1984 έως ότου, στα 21 του βρήκε την ομάδα που τον βοήθησε να αναδείξει το ταλέντο του …στην Κολομβία. Τη Μιλιονάιρος της Μπογκοτά.
Εκεί, μετά από μία θριαμβευτική διετία (85 αγώνες – 45 γκολ) που τον έκαναν είδωλο, επέστρεψε στη χώρα του και τη μεγάλη Ρίβερ Πλέιτ με την οποία κατάφερε να κερδίσει το Κόπα Λιμπερταδόρες εναντίον της Αμέρικα ντε Κάλι, πετυχαίνοντας μάλιστα γκολ και στα δύο παιχνίδια (1-2 στην Κολομβία και 1-0 στην Αργεντινή).
Η καριέρα του είχε πια απογειωθεί και μπήκε και στην Εθνική ομάδα με την οποία πρόλαβε να αγωνιστεί 4 φορές.
Τον Ιανουάριο του ’88, ο Φούνες και η Ρίβερ δέχτηκαν την πρόταση του Ολυμπιακού (τότε ακουγόταν για 300 εκατομμύρια δραχμές) και ο «Ινδιάνος» φόρεσε την «ερυθρόλευκη» με την οποία αγωνίστηκε συνολικά σε 23 παιχνίδια πρωταθλήματος (10 γκολ) και κάποια Κυπέλλου, ανάμεσά τους και ο τελικός με τον Παναθηναϊκό στον οποίο ήταν από τους κορυφαίους (δύο γκολ στην κανονική διάρκεια, σκορ 2-2) αλλά και μοιραίους παίκτες αφού απέτυχε στη διαδικασία των πέναλτι (όπως και ο Χαντζίδης).
Ο Φούνες λατρεύτηκε στον Πειραιά (όπως και στις Κολομβία και Αργεντινή), όχι μόνο γιατί ήταν ένας πραγματικά καλός παίκτης αλλά και γιατί ήταν ένας τύπος «έξω καρδιά»…
Αγωνιστικά ήταν ένας σέντερ φορ με πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, αφού εκείνη την εποχή δέσποζαν οι ψηλοί και δυνατοί φορ που …σπάνια ήξεραν μπάλα.
Δεν ήταν ιδιαίτερα ψηλός (κάτω από 1,80) αλλά είχε ένα σώμα body builder και δύο πόδια που η εφημερίδες της εποχής παρομοίαζαν σαν … «περίπτερα»!
Εχοντας ταυτόχρονα τεχνική κατάρτιση «δεκαριού», ο Φούνες έμοιαζε με πραγματικό ταύρο μέσα στη μεγάλη περιοχή, εκεί που «έκρυβε» τη μπάλα, περιμένοντας την στιγμή που θα εξαπόλυε ένα απίστευτης δύναμης σουτ.
Μάλιστα, στο ελληνικό πρωτάθλημα ο Φούνες σκόραρε περισσότερο από το σημείο του πέναλτι διότι οι αμυντικοί έπεφταν πάνω του δύο δύο ώσπου τον ανέτρεπαν…
Μετά τα γεγονότα της υπόθεσης Κοσκωτά, ο Φούνες αναζήτησε την τύχη του στη Γαλλία (καλοκαίρι ’89) και τη Ναντ αλλά εκεί, στις ιατρικές εξετάσεις του διαγνώστηκε πρόβλημα στην καρδιά!
Απογοητευμένος, επέστρεψε στην Αργεντινή όπου και αγωνίστηκε με κίνδυνο της ζωής του στη Βελέζ Σάρσφιλντ (25 αγώνες – 12 γκολ), έως το 1990.
Δυστυχώς, η κατάσταση της υγείας του ήταν μη αναστρέψιμη και στις 11/1/1992, ο Φούνες «έφυγε». Πολύ νωρίς….
Ο «Buffalo de San Luis» όπως ήταν το παρατσούκλι του είχε όμως προλάβει να γίνει είδωλο και στην Αργεντινή και ήταν φίλος με τον Ντιέγκο Μαραντόνα.
Ο «Ντιεγκίτο», στην αυτοβιογραφία του μάλιστα, περιέγραψε πως ο Φούνες «έσβησε» κυριολεκτικά στα χέρια του στο νοσοκομείο «Guemes Sanatorium».
(Το απόσπασμα του βιβλίου το δημοσιεύουμε στο τέλος της σελίδας).
Μετά τον θάνατό του, το γήπεδο της πόλης του, Σεν Λουίς, πήρε το όνομα του Χουάν ως φόρο τιμής.
Για τέλος, θα διηγηθώ μία ιστορία στην οποία ήμουν αυτόπτης μάρτυς που δείχνει έστω και λίγο γιατί ο Φούνες ήταν από τους πιο αγαπημένους παίκτες του Ολυμπιακού, πέρα από τις ικανότητές του.
Στις αρχές της περιόδου 1988-89, ο Ολυμπιακός είχε τιμωρηθεί με δύο αγωνιστικές και δήλωσε σαν έδρα τοΕθνικό Στάδιο Πάτρας. Τις εξέτισε με αντιπάλους τη Λάρισα και τον Πανιώνιο.
Στο πρώτο παιχνίδι, με τη Λάρισα, χιλιάδες φίλοι της ομάδας είχαν συγκεντρωθεί στο πίσω μέρος του ξενοδοχείου «Αστέρας» στο κέντρο της πόλης για να χαιρετίσουν τους παίκτες που θα επιβιβαζόντουσαν στο πούλμαν για να πάνε στο γήπεδο.
Ηταν τόσο απίστευτα πολύς ο κόσμος που περίμενε, που οι άνθρωποι του Ολυμπιακού διαμόρφωσαν ένανδιάδρομο για να περάσουν οι παίκτες… Ολοι τους πέρασαν χωρίς προβλήματα παρότι ο κόσμος ήταν «τρελαμένος» να τους αγκαλιάσει… Ο Μητρόπουλος, ο Ντέταρι, ο Τσαλουχίδης, ο Τσιαντάκης, ακόμα και ο …Αποστολάκης!
Όταν όμως εμφανίστηκε ο Φούνες στην πόρτα του ξενοδοχείου, εξαφανίστηκαν (!) απότομα και ο διάδρομος και όλα! Ένα πραγματικό χάος από τους οπαδούς που έκαναν σαν τρελοί και όρμηξαν να τον αγκαλιάσουν...
Ο αγαπημένος «Ινδιάνος» του Θρύλου πέρασε μέσα από τον κόσμο (!) μοιράζοντας φιλιά και αγκαλιές στους πάντες…
Μία στιγμή που όχι μόνο δεν έδειξε κάποια δυσφορία (διότι έτσι γίνεται συνήθως και δικαιολογημένα κάποιες φορές από τους παίκτες) αλλά μία στιγμή που ο Χουάν φάνηκε να διασκεδάζει με την ψυχή τουστο …10λεπτο που έκανε να διασχίσει 30 μέτρα μέχρι το πούλμαν !!!
Αυτός ήταν ο Φούνες που θα θυμάμαι, πέρα από τα ποδοσφαιρικά…. Ένας πραγματικός γίγαντας με καρδιά μικρού παιδιού και ένα μόνιμο ζεστό χαμόγελο!!!
------
Ένα βίντεο που έχει φτιάξει ο γιος του, με στιγμές από όλη την ποδοσφαιρική του καριέρα και με σπάνιες προσωπικές στιγμές:
Ένα βίντεο με όσα έχουν διασωθεί από τις όμορφες στιγμές που είχε με την «ερυθρόλευκη»:
Το απόσπασμα από την αυτοβιογραφία του Μαραντόνα:
