ΕΙΝΑΙ ένα θέμα αυτό για τον Ολυμπιακό, με αφορμή το 0-0 στο Περιστέρι. Δηλαδή, η συμπεριφορά της ομάδας μέσα στο παιχνίδι, όταν το παιχνίδι δεν το κερδίζει. Εννοώ το εξής: παίζει για να πάρει τη νίκη ή βολεύεται με την ισοπαλία, που τη διατηρεί αήττητη; Με το ερώτημα να έχει να κάνει με τα πιο δύσκολα ματς και δη τα εκτός έδρας.
Με τη διαδικασία αυτή να έχει κι ένα άλλο ρίσκο: να φέρει μετά το «Χ» στο Περιστέρι και κάποιες άλλες ισοπαλίες η ομάδα, που π.χ. έχει να παίξει στην Ξάνθη και στη Βέροια τα δύο επόμενα εκτός έδρας παιχνίδια της. Κι αν ο ΠΑΟΚ δείξει μία άλλη δυναμική με τις μεταγραφές του Γενάρη και παίρνει όλα τα δικά του παιχνίδια, να πλησιάσει τον Ολυμπιακό στη βαθμολογία.
Μοιάζει με… κινδυνολογία, όμως μπάλα είναι. Μπορεί το Σαββατοκύριακο, με τα παιχνίδια Ολυμπιακού-Λεβαδειακού και Πανιώνιου-ΠΑΟΚ, η διαφορά να είναι πάλι 10 πόντους. Αλλά όταν έχουμε μπροστά μας ακόμη τόσες πολλές αγωνιστικές (15, άρα 45 πόντους να παιχτούν), οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί. Γιατί ανεξάρτητα από το ότι στον ΠΑΟΚ το έχουν βουλώσει και δεν μιλάνε πια για πρωτάθλημα, κατά βάθος ονειρεύονται να μειωθεί η διαφορά στους τρεις με τέσσερις πόντους με δύο γκέλες του Ολυμπιακού και στη συνέχεια να δείτε πώς θα βγουν να πουν, «σας περιμένουμε στην Τούμπα για να κριθεί το πρωτάθλημα»…
Εχει ψωμιά, φίλοι, ακόμη το πρωτάθλημα. Δείχνει να είναι τελειωμένη ιστορία, μπορεί και να είναι τελειωμένη ιστορία, αλλά αν ο ΠΑΟΚ συνεχίσει και παίρνει νίκες ελαχιστοποιώντας τις απώλειές του, μπορεί και να μην είναι τελειωμένη ιστορία.
Συγνώμη, αλλά εγώ δεν θα ξεχάσω τι είχε συμβεί το 2005. Καλή ώρα σαν τώρα, 18η αγωνιστική ήταν σε πρωτάθλημα 30 αγωνιστικών κι ο Ολυμπιακός ήταν έξι πόντους μπροστά από την ΑΕΚ κι εφτά από τον Παναθηναϊκό. Και ξαφνικά άρχισε να φέρνει 0-0 με την Ξάνθη εντός, 1-2 από τον Εργοτέλη εκτός, τρεις κολλητές ισοπαλίες με ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, ΟΦΗ και μετά κι από την ήττα του στη Λεωφόρο την 25η αγωνιστική, να μένει τρίτος στη βαθμολογία, τρεις πόντους πίσω από τον ΠΑΟ και δύο από την ΑΕΚ!
Και θυμόμαστε όλοι ότι χρειάστηκε να αυτοκτονήσουν οι δύο Αθηναίοι, για να πάρει ο Ολυμπιακός τον τίτλο με το γκολ του Ριβάλντο την τελευταία αγωνιστική στο Καυτανζόγλειο.
Με τη διαδικασία αυτή να έχει κι ένα άλλο ρίσκο: να φέρει μετά το «Χ» στο Περιστέρι και κάποιες άλλες ισοπαλίες η ομάδα, που π.χ. έχει να παίξει στην Ξάνθη και στη Βέροια τα δύο επόμενα εκτός έδρας παιχνίδια της. Κι αν ο ΠΑΟΚ δείξει μία άλλη δυναμική με τις μεταγραφές του Γενάρη και παίρνει όλα τα δικά του παιχνίδια, να πλησιάσει τον Ολυμπιακό στη βαθμολογία.
Μοιάζει με… κινδυνολογία, όμως μπάλα είναι. Μπορεί το Σαββατοκύριακο, με τα παιχνίδια Ολυμπιακού-Λεβαδειακού και Πανιώνιου-ΠΑΟΚ, η διαφορά να είναι πάλι 10 πόντους. Αλλά όταν έχουμε μπροστά μας ακόμη τόσες πολλές αγωνιστικές (15, άρα 45 πόντους να παιχτούν), οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί. Γιατί ανεξάρτητα από το ότι στον ΠΑΟΚ το έχουν βουλώσει και δεν μιλάνε πια για πρωτάθλημα, κατά βάθος ονειρεύονται να μειωθεί η διαφορά στους τρεις με τέσσερις πόντους με δύο γκέλες του Ολυμπιακού και στη συνέχεια να δείτε πώς θα βγουν να πουν, «σας περιμένουμε στην Τούμπα για να κριθεί το πρωτάθλημα»…
Εχει ψωμιά, φίλοι, ακόμη το πρωτάθλημα. Δείχνει να είναι τελειωμένη ιστορία, μπορεί και να είναι τελειωμένη ιστορία, αλλά αν ο ΠΑΟΚ συνεχίσει και παίρνει νίκες ελαχιστοποιώντας τις απώλειές του, μπορεί και να μην είναι τελειωμένη ιστορία.
Συγνώμη, αλλά εγώ δεν θα ξεχάσω τι είχε συμβεί το 2005. Καλή ώρα σαν τώρα, 18η αγωνιστική ήταν σε πρωτάθλημα 30 αγωνιστικών κι ο Ολυμπιακός ήταν έξι πόντους μπροστά από την ΑΕΚ κι εφτά από τον Παναθηναϊκό. Και ξαφνικά άρχισε να φέρνει 0-0 με την Ξάνθη εντός, 1-2 από τον Εργοτέλη εκτός, τρεις κολλητές ισοπαλίες με ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, ΟΦΗ και μετά κι από την ήττα του στη Λεωφόρο την 25η αγωνιστική, να μένει τρίτος στη βαθμολογία, τρεις πόντους πίσω από τον ΠΑΟ και δύο από την ΑΕΚ!
Και θυμόμαστε όλοι ότι χρειάστηκε να αυτοκτονήσουν οι δύο Αθηναίοι, για να πάρει ο Ολυμπιακός τον τίτλο με το γκολ του Ριβάλντο την τελευταία αγωνιστική στο Καυτανζόγλειο.
Πηγή: www.gavros.gr