Καλή χρονιά και χρόνια πολλά σύγγαυροι. Όπως φαίνεται και στον τίτλο το 2014 μπήκε με 4άρα και η συνέχεια προμηνύεται ανάλογη. Δεν έχουμε αντίπαλο στην Ελλάδα κι αν αυτό ίσχυε σε μεγάλο βαθμό τα προηγούμενα χρόνια, τώρα ισχύει στο μέγιστο. Νιώθω ότι δεν έχω κάτι άλλο να πω και ότι έχω εξαντλήσει τις απόψεις μου για τα ματς του ελληνικού πρωταθλήματος και το χρονικό διάστημα μέχρι τους αγώνες με την Μάντσεστερ είναι ιδιαίτερα βασανιστικό. Αυτήν την περίοδο πιο πολύ για μπάσκετ θέλω να μιλήσω αλλά με καλύπτουν τα άλλα τα παιδιά που κατέχουν το άθλημα περισσότερο από μένα.
Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι τον Ολυμπιακό στο στοίχημα πρέπει να τον παίζεις 4-6 γκολ. Είτε παίζουμε καλά είτε όχι θα διασύρουμε τον αντίπαλο. Είναι και θέμα διάθεσης των παιχτών, όχι μόνο ποιότητας. Και αυτό που με χαροποιεί είναι ότι σπάνια βλέπω την ομάδα να κάθεται σε ένα ασφαλές σκορ όπως πχ με τον Άρη στο Βικελίδης που το 0-2 θα μπορούσε άνετα αν το ήθελαν να είχε πάει 0-4 και 0-5.
Σε αυτό πιστεύω οφείλεται ο συναγωνισμός που δημιουργεί το φετινό γεμάτο ρόστερ. Βλέπουμε έναν Σαβιόλα που κατά κύριο λόγο είναι δεύτερη επιλογή όταν είναι μέσα ο Μήτρογλου (άσχετα αν έχουμε δει κάποιες φορές το δίδυμο Χαβιέρ-Κώστα), ο οποίος σε κάθε ματς προσπαθεί να βάλει όσα γκολ μπορεί. Το ίδιο ισχύει και για τον Τσόρι. Ο Τσόρι ποτέ μέσα στην σεζόν δεν είχε καπαρωμένη την θέση στην ενδεκάδα, ίσα ίσα έμπαινε κυρίως ως αλλαγή, κι όμως σε κάθε παιχνίδι βγάζει μια διάθεση να σκοράρει είτε με μακρινά σουτ είτε με προσωπικές ενέργειες.
Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι τον Ολυμπιακό στο στοίχημα πρέπει να τον παίζεις 4-6 γκολ. Είτε παίζουμε καλά είτε όχι θα διασύρουμε τον αντίπαλο. Είναι και θέμα διάθεσης των παιχτών, όχι μόνο ποιότητας. Και αυτό που με χαροποιεί είναι ότι σπάνια βλέπω την ομάδα να κάθεται σε ένα ασφαλές σκορ όπως πχ με τον Άρη στο Βικελίδης που το 0-2 θα μπορούσε άνετα αν το ήθελαν να είχε πάει 0-4 και 0-5.
Σε αυτό πιστεύω οφείλεται ο συναγωνισμός που δημιουργεί το φετινό γεμάτο ρόστερ. Βλέπουμε έναν Σαβιόλα που κατά κύριο λόγο είναι δεύτερη επιλογή όταν είναι μέσα ο Μήτρογλου (άσχετα αν έχουμε δει κάποιες φορές το δίδυμο Χαβιέρ-Κώστα), ο οποίος σε κάθε ματς προσπαθεί να βάλει όσα γκολ μπορεί. Το ίδιο ισχύει και για τον Τσόρι. Ο Τσόρι ποτέ μέσα στην σεζόν δεν είχε καπαρωμένη την θέση στην ενδεκάδα, ίσα ίσα έμπαινε κυρίως ως αλλαγή, κι όμως σε κάθε παιχνίδι βγάζει μια διάθεση να σκοράρει είτε με μακρινά σουτ είτε με προσωπικές ενέργειες.
Το ίδιο ισχύει και για τον Κάμπελ που ναι μεν ξεκίναγε τις περισσότερες φορές στο βασικό σχήμα όμως μέχρι να πάρει φανέλα βασικού στο Τσάμπιονς Λιγκ έπρεπε να περιμένει ως την πέμπτη αγωνιστική. Και μπορώ να πω κι άλλα παραδείγματα όπως ο Ολαϊτάν, ο Μασάντο κλπ. Γενικά λοιπόν είτε πρόκειται για επιθετικούς είτε για αμυντικούς υπάρχει μια διάθεση από τον κάθε ένα ξεχωριστά να προσφέρει. Σε αυτό μεγάλο μερίδιο ευθύνης φέρνει ο Μίτσελ, ο οποίος έχει αποδείξει στους παίχτες ότι τους χρειάζεται όλους και ότι αν κάποιος παίζει καλά θα κερδίσει και θέση στην ενδεκάδα. Ακόμα και ο Βάις που φαινόταν ότι έχει φανέλα βασικού από το σπίτι του είτε έπαιζε καλά είτε όχι, στα τελευταία παιχνίδια έχει χάσει την θέση του στην ενδεκάδα.
Μου άρεσε πάρα πολύ η δήλωση του Μίτσελ όταν στην ερώτηση που του έκαναν αν θέλει μετά τον Ολυμπιακό να πάει σε μεγαλύτερη ομάδα, εκείνος απάντησε ότι προτιμάει να κάτσει για πάντα εδώ και να είναι πετυχημένος εδώ. Είναι ιδιαίτερα κολακευτικό να το λέει ένας άνθρωπος με την προσωπικότητα του Μίτσελ. Βέβαια αυτό που μας νοιάζει εμάς δεν είναι κυρίως η προσωπικότητα (και ο Ζίκο είχε προσωπικότητα) αλλά να είναι καλός προπονητής.
Ως προπονητής έχει πολλά να μάθει και μάλιστα το παραδέχθηκε και ο ίδιος ότι τώρα μαθαίνει. Όμως όταν βλέπεις έναν Ολυμπιακό να πετάει 4άρα σε κάθε αγωνιστική, να έχει περάσει στους 16 με νέο ρόστερ και παράλληλα το κλίμα των αποδυτηρίων να είναι το καλύτερο, δεν μπορεί κανείς να τον αμφισβητήσει. Αν λοιπόν ο Μίτσελ συνεχίσει αυτό το έργο και παράλληλα βελτιώνεται ο ίδιος ώστε να μην προχωράμε μόνο από το άστρο του και την προσωπικότητα των παιχτών, θα έχουμε πετύχει διάνα και θα μπορούμε να έχουμε καλό προπονητή για πολλά χρονιά, ο οποίος ταιριάζει στην φιλοσοφία των φιλάθλων και του Ολυμπιακού και πάνω απ' όλα έχει δίψα να πετύχει.
ΥΓ: Συγχαρητήρια στην ομάδα πόλο που νίκησε με 5-11 τον ΠΑΟ. Έχει πλάκα να διαβάζεις το πρωτοσέλιδο της πρασινής και να βλέπεις την ψεύτικη ελπίδα τους, ότι μπορούν να μας νικήσουν στο πόλο.
Μου άρεσε πάρα πολύ η δήλωση του Μίτσελ όταν στην ερώτηση που του έκαναν αν θέλει μετά τον Ολυμπιακό να πάει σε μεγαλύτερη ομάδα, εκείνος απάντησε ότι προτιμάει να κάτσει για πάντα εδώ και να είναι πετυχημένος εδώ. Είναι ιδιαίτερα κολακευτικό να το λέει ένας άνθρωπος με την προσωπικότητα του Μίτσελ. Βέβαια αυτό που μας νοιάζει εμάς δεν είναι κυρίως η προσωπικότητα (και ο Ζίκο είχε προσωπικότητα) αλλά να είναι καλός προπονητής.
Ως προπονητής έχει πολλά να μάθει και μάλιστα το παραδέχθηκε και ο ίδιος ότι τώρα μαθαίνει. Όμως όταν βλέπεις έναν Ολυμπιακό να πετάει 4άρα σε κάθε αγωνιστική, να έχει περάσει στους 16 με νέο ρόστερ και παράλληλα το κλίμα των αποδυτηρίων να είναι το καλύτερο, δεν μπορεί κανείς να τον αμφισβητήσει. Αν λοιπόν ο Μίτσελ συνεχίσει αυτό το έργο και παράλληλα βελτιώνεται ο ίδιος ώστε να μην προχωράμε μόνο από το άστρο του και την προσωπικότητα των παιχτών, θα έχουμε πετύχει διάνα και θα μπορούμε να έχουμε καλό προπονητή για πολλά χρονιά, ο οποίος ταιριάζει στην φιλοσοφία των φιλάθλων και του Ολυμπιακού και πάνω απ' όλα έχει δίψα να πετύχει.
ΥΓ: Συγχαρητήρια στην ομάδα πόλο που νίκησε με 5-11 τον ΠΑΟ. Έχει πλάκα να διαβάζεις το πρωτοσέλιδο της πρασινής και να βλέπεις την ψεύτικη ελπίδα τους, ότι μπορούν να μας νικήσουν στο πόλο.
Πηγή: www.redplanet.gr