Ο Περπέρογλου έκανε το ματς από παιχνίδι σπουδαίο και σε τακτική και σε ρυθμό πραγματικό... ροντέο.
Σπανούλης και Περπέρογλου βρήκαν απέναντί τους τον Ομπράντοβιτς και του θύμισαν το σπάνιο μπασκετικό ταλέντο τους. Ο ένας (Περπέρογλου) το έκανε για να δείξει στον καλό του δάσκαλο πόσο καλά έχει εμπεδώσει όσα μυστικά του έμαθε. Ο άλλος (Σπανούλης) μπήκε στο παρκέ με μάτι γυαλισμένο για άλλους γνωστούς λόγους...
Τακτική στο ματς υπήρχε για τρία δεκάλεπτα. Οταν ο Ολυμπιακός χτυπούσε όλες τις αδυναμίες της Φενέρ και οι Τούρκοι πάλευαν κι έβρισκαν όλα όσα έδινε η άμυνα των γηπεδούχων. Το ματς ξεκίνησε με τον Σπανούλη να κρατά το μαντίλι, να σέρνει τον χορό και να παρασέρνει τους Τούρκους στον τρελό ρυθμό του. Πρόλαβε να κάνει... μελιτζανί το πρόσωπο του Ομπράντοβιτς από τα πρώτα λεπτά. Κι όταν αναγκάστηκε να σηκώσει το πόδι από το γκάζι, είδε τον Πρίντεζη να αναλαμβάνει ρόλο πορθητή. Μπασκετάρα έπαιζε ο Ολυμπιακός, αλλά δεν ξεκόλλαγε από την αντίπαλό του. Μία με τον Πρέλντζιτς, μία με τον Μπογκντάνοβιτς ή με τους ψηλούς εύρισκαν τρόπο οι παίκτες του Ζοτς να μένουν κοντά στον Ολυμπιακό. Λίγο πριν από το φινάλε του τρίτου δεκαλέπτου, μάλιστα, οι φιλοξενούμενοι είχαν ευκαιρίες για να ισοφαρίσουν. Δεν τα κατάφεραν και...
Μετά ήρθε ο Περπέρογλου. Και έκανε το ματς από παιχνίδι σπουδαίο και σε τακτική και σε ρυθμό πραγματικό... ροντέο. Ο ρυθμός ανέβηκε στο κόκκινο και οι δύο ομάδες επιδόθηκαν σε μια πραγματική ανταλλαγή μεγάλων σουτ. Είναι αυτό που λένε ότι το μπάσκετ είναι άθλημα ομαδικό, το οποίο υπηρετείται από την τακτική, αλλά η ισχυρή προσωπικότητα μπορεί να ανατρέψει πολλά. Και σε επίπεδο προσωπικοτήτων ο Ολυμπιακός είναι ακόμα πιο μπροστά από τη Φενέρ. Οσο περίμεναν οι Τούρκοι να λυγίσουν τα γόνατα των «ερυθρολεύκων» από τις συνεχείς «μπόμπες» του Πρέλντζιτς ή τα καλάθια και φάουλ μέσα στο «ζωγραφιστό», τόσο ένιωθαν αυτοί το τρέμουλο όταν απέναντι είτε ο Περπέρογλου είτε ο Σπανούλης έβαζαν τη μία καλαθάρα μετά την άλλη και με κάθε τρόπο και σήκωναν το φρόνημα των συμπαικτών και του κόσμου στα ύψη! Γόνατα λύγισαν, λοιπόν, αλλά ήταν αυτά των φιλοξενουμένων. Και ήταν πολύ λογικό. Αλλες ομάδες απέναντι σε αυτό το απίστευτο δίδυμο των Σπανούλη και Περπέρογλου θα είχαν πάει βόλτα από πολύ νωρίτερα.
Σπανούλης και Περπέρογλου βρήκαν απέναντί τους τον Ομπράντοβιτς και του θύμισαν το σπάνιο μπασκετικό ταλέντο τους. Ο ένας (Περπέρογλου) το έκανε για να δείξει στον καλό του δάσκαλο πόσο καλά έχει εμπεδώσει όσα μυστικά του έμαθε. Ο άλλος (Σπανούλης) μπήκε στο παρκέ με μάτι γυαλισμένο για άλλους γνωστούς λόγους...
Τακτική στο ματς υπήρχε για τρία δεκάλεπτα. Οταν ο Ολυμπιακός χτυπούσε όλες τις αδυναμίες της Φενέρ και οι Τούρκοι πάλευαν κι έβρισκαν όλα όσα έδινε η άμυνα των γηπεδούχων. Το ματς ξεκίνησε με τον Σπανούλη να κρατά το μαντίλι, να σέρνει τον χορό και να παρασέρνει τους Τούρκους στον τρελό ρυθμό του. Πρόλαβε να κάνει... μελιτζανί το πρόσωπο του Ομπράντοβιτς από τα πρώτα λεπτά. Κι όταν αναγκάστηκε να σηκώσει το πόδι από το γκάζι, είδε τον Πρίντεζη να αναλαμβάνει ρόλο πορθητή. Μπασκετάρα έπαιζε ο Ολυμπιακός, αλλά δεν ξεκόλλαγε από την αντίπαλό του. Μία με τον Πρέλντζιτς, μία με τον Μπογκντάνοβιτς ή με τους ψηλούς εύρισκαν τρόπο οι παίκτες του Ζοτς να μένουν κοντά στον Ολυμπιακό. Λίγο πριν από το φινάλε του τρίτου δεκαλέπτου, μάλιστα, οι φιλοξενούμενοι είχαν ευκαιρίες για να ισοφαρίσουν. Δεν τα κατάφεραν και...
Μετά ήρθε ο Περπέρογλου. Και έκανε το ματς από παιχνίδι σπουδαίο και σε τακτική και σε ρυθμό πραγματικό... ροντέο. Ο ρυθμός ανέβηκε στο κόκκινο και οι δύο ομάδες επιδόθηκαν σε μια πραγματική ανταλλαγή μεγάλων σουτ. Είναι αυτό που λένε ότι το μπάσκετ είναι άθλημα ομαδικό, το οποίο υπηρετείται από την τακτική, αλλά η ισχυρή προσωπικότητα μπορεί να ανατρέψει πολλά. Και σε επίπεδο προσωπικοτήτων ο Ολυμπιακός είναι ακόμα πιο μπροστά από τη Φενέρ. Οσο περίμεναν οι Τούρκοι να λυγίσουν τα γόνατα των «ερυθρολεύκων» από τις συνεχείς «μπόμπες» του Πρέλντζιτς ή τα καλάθια και φάουλ μέσα στο «ζωγραφιστό», τόσο ένιωθαν αυτοί το τρέμουλο όταν απέναντι είτε ο Περπέρογλου είτε ο Σπανούλης έβαζαν τη μία καλαθάρα μετά την άλλη και με κάθε τρόπο και σήκωναν το φρόνημα των συμπαικτών και του κόσμου στα ύψη! Γόνατα λύγισαν, λοιπόν, αλλά ήταν αυτά των φιλοξενουμένων. Και ήταν πολύ λογικό. Αλλες ομάδες απέναντι σε αυτό το απίστευτο δίδυμο των Σπανούλη και Περπέρογλου θα είχαν πάει βόλτα από πολύ νωρίτερα.
Πηγή: www.sportday.gr