Θέλει τρόπο για να μη χαλαρώνει μια ομάδα που σχεδόν δεν έχει ανταγωνισμό εντός των συνόρων. Και ο Ισπανός τον έχει...
Ο Ολυμπιακός έκανε έναν ακόμη περίπατο. Αυτή τη φορά για το Κύπελλο και με αντίπαλο μία από τις καλύτερες ελληνικές ομάδες. Αφήστε στην άκρη το σκορ. Αφήστε στην άκρη το δεύτερο ημίχρονο όταν ο Αστέρας έπαιξε με παίκτη λιγότερο. Ας δούμε μόνο το πρώτο μέρος, το έντεκα εναντίον έντεκα κομμάτι του παιχνιδιού. Είχε κάποια διαφορά; Όχι.
Από το πρώτο δεκάλεπτο ήταν εμφανές ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά. Κι ας έπαιζε ο Ολυμπιακός χωρίς όλους τους κατά τεκμήριο καλύτερους φετινούς ποδοσφαιριστές του, όπως ο Μήτρογλου, ο Σαβιόλα, ο Σάμαρης, ο Ρομπέρτο, ο Φουστέρ.
Ο Μίτσελ με έναν εντυπωσιακό τρόπο έχει βρει το... κουμπί των ποδοσφαιριστών του και τον τρόπο να τους κρατά σε εγρήγορση. Έχει βρει τον τρόπο ο Παπάζογλου ή ο Ολαϊτάν που χθες αγωνίστηκαν βασικοί, όταν παίρνουν την ευκαιρία (όχι συχνά, αλλά την παίρνουν) να παίζουν σαν καλοκουρδισμένα γρανάζια της μηχανής. Κυρίως όμως έχει βρει τον τρόπο, ο Μανωλάς, ο Μανιάτης, ο Χολέμπας, ο Κάμπελ που παίζουν βασικοί στα περισσότερα ματς, να μη χαλαρώνουν ποτέ. Γιατί αν θα χαλαρώσουν την Κυριακή θα βρεθούν στον πάγκο. Αν ο Μανωλάς δεν παίξει στο φουλ την Κυριακή, θα παίξει ο Αβραάμ, αν ο Χολέμπας δεν παίξει στο φουλ την Κυριακή, στο Περιστέρι θα ξεκινήσει ο Μπονγκ κι αν ο Κάμπελ δεν παίξει καλά, περιμένει ο Φουστέρ.
Κι άλλες φορές για την ακρίβεια κι άλλες χρονιές μπορούσε να συμβεί αυτό, μόνο που δεν συνέβαινε συχνά. Με τον Μίτσελ όμως συμβαίνει πάντα, γιατί απλά ο Ισπανός είναι δίκαιος με όλους. Δεν μετράει ονόματα, δεν κρίνει από «δικές» του ή όχι μεταγραφές, δεν εξετάζει το αν είσαι Έλληνας, Γάλλος ή Ισπανός, αν είσαι βαρύ ή μικρό όνομα. Παίζεις καλά, προπονείσαι καλά, είσαι βασικός. Δεν το κάνεις, κάθεσαι στον πάγκο.
Το μήνυμα είναι τόσο καθαρό και δίκαιο που φτάνει παντού. Όχι μόνο στους παίκτες, αλλά ακόμη και στους κώνους των προπονήσεων στο Ρέντη. Κάπως έτσι ο Ολυμπιακός κάνει μία σχεδόν ονειρεμένη σεζόν με συνεχόμενες νίκες, καλό ποδόσφαιρο και ανεπανάληπτα ρεκόρ. Κάπως έτσι εντός των συνόρων έχει μόλις μία ισοπαλία με τον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο και καμία ήττα...
Ο Ολυμπιακός έκανε έναν ακόμη περίπατο. Αυτή τη φορά για το Κύπελλο και με αντίπαλο μία από τις καλύτερες ελληνικές ομάδες. Αφήστε στην άκρη το σκορ. Αφήστε στην άκρη το δεύτερο ημίχρονο όταν ο Αστέρας έπαιξε με παίκτη λιγότερο. Ας δούμε μόνο το πρώτο μέρος, το έντεκα εναντίον έντεκα κομμάτι του παιχνιδιού. Είχε κάποια διαφορά; Όχι.
Από το πρώτο δεκάλεπτο ήταν εμφανές ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά. Κι ας έπαιζε ο Ολυμπιακός χωρίς όλους τους κατά τεκμήριο καλύτερους φετινούς ποδοσφαιριστές του, όπως ο Μήτρογλου, ο Σαβιόλα, ο Σάμαρης, ο Ρομπέρτο, ο Φουστέρ.
Ο Μίτσελ με έναν εντυπωσιακό τρόπο έχει βρει το... κουμπί των ποδοσφαιριστών του και τον τρόπο να τους κρατά σε εγρήγορση. Έχει βρει τον τρόπο ο Παπάζογλου ή ο Ολαϊτάν που χθες αγωνίστηκαν βασικοί, όταν παίρνουν την ευκαιρία (όχι συχνά, αλλά την παίρνουν) να παίζουν σαν καλοκουρδισμένα γρανάζια της μηχανής. Κυρίως όμως έχει βρει τον τρόπο, ο Μανωλάς, ο Μανιάτης, ο Χολέμπας, ο Κάμπελ που παίζουν βασικοί στα περισσότερα ματς, να μη χαλαρώνουν ποτέ. Γιατί αν θα χαλαρώσουν την Κυριακή θα βρεθούν στον πάγκο. Αν ο Μανωλάς δεν παίξει στο φουλ την Κυριακή, θα παίξει ο Αβραάμ, αν ο Χολέμπας δεν παίξει στο φουλ την Κυριακή, στο Περιστέρι θα ξεκινήσει ο Μπονγκ κι αν ο Κάμπελ δεν παίξει καλά, περιμένει ο Φουστέρ.
Κι άλλες φορές για την ακρίβεια κι άλλες χρονιές μπορούσε να συμβεί αυτό, μόνο που δεν συνέβαινε συχνά. Με τον Μίτσελ όμως συμβαίνει πάντα, γιατί απλά ο Ισπανός είναι δίκαιος με όλους. Δεν μετράει ονόματα, δεν κρίνει από «δικές» του ή όχι μεταγραφές, δεν εξετάζει το αν είσαι Έλληνας, Γάλλος ή Ισπανός, αν είσαι βαρύ ή μικρό όνομα. Παίζεις καλά, προπονείσαι καλά, είσαι βασικός. Δεν το κάνεις, κάθεσαι στον πάγκο.
Το μήνυμα είναι τόσο καθαρό και δίκαιο που φτάνει παντού. Όχι μόνο στους παίκτες, αλλά ακόμη και στους κώνους των προπονήσεων στο Ρέντη. Κάπως έτσι ο Ολυμπιακός κάνει μία σχεδόν ονειρεμένη σεζόν με συνεχόμενες νίκες, καλό ποδόσφαιρο και ανεπανάληπτα ρεκόρ. Κάπως έτσι εντός των συνόρων έχει μόλις μία ισοπαλία με τον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο και καμία ήττα...
Πηγή: www.sportday.gr