Εάν το πρώτο μισό της σεζόν όλοι θαυμάζαμε το πολύ ποιοτικό και πλήρες μας ρόστερ, το σωστό κοουτσάρισμα του Μίτσελ, και μακαρίζαμε την τόσο καλή προετοιμασία της ομάδας που έγινε το καλοκαίρι και βελτίωσε στα μέγιστα την φυσική κατάσταση των παικτών, στο δεύτερο μισό της περιόδου, θα θαυμάσουμε την δημιουργία μιας σύγχρονης ποδοσφαιρικής καλοδουλεμένης μηχανής που παίζει συντονισμένα και ολοκληρωτικά προσφέροντας θέαμα και γκολ, μέσα από ένα μίγμα ομαδικών και ατομικών δεξιοτήτων!
Τα σημάδια είναι ήδη αρκετά, για να είμαστε βέβαιοι για αυτό που θα ακολουθήσει. Και με τον Απόλλωνα και με την Καλλονή και με τον Αστέρα η ομάδα έδειξε πως ξαναβρίσκει το νήμα που, στον τομέα αυτό, είχε χαθεί όταν έφυγε ο Βαλβέρδε!
Και αυτό το πολύ σημαντικό επίτευγμα – το σημαντικότερο για να γίνει μια ομάδα σπουδαία δίχως να απαιτούνται πακτωλοί εκατοντάδων εκατομμυρίων- το πετυχαίνει τώρα με υλικό σαφώς καλύτερο από τότε!
Τα δείγματα που επιδεικνύει η ομάδα του Ολυμπιακού τώρα, με την καθοδήγηση του Μίτσελ, δείχνουν μια ομάδα που δουλεύεται και χτίζεται πάνω σε ότι πιο σύγχρονο υπάρχει αυτή τη στιγμή στο ποδοσφαιρικό στερέωμα!
Μια ομάδα που μπορεί, μόλις όλη αυτή η δουλειά γίνει μία αυτοματοποιημένη διαδικασία, να καταφέρει μεγάλα πράγματα! Πολύ μεγάλα πράγματα!
Αν με ρωτήσει κανείς εάν, εγώ προσωπικά, περίμενα πως θα φτάσει η ομάδα να δουλεύει σήμερα σε τέτοιο επίπεδο και σε τέτοια ποιότητα αγωνιστικής συμπεριφοράς, η απάντησή μου θα ήταν αρνητική! Όχι, δεν το περίμενα!
Περίμενα, όταν ο Μίτσελ διαδέχθηκε τον Ζαρντίμ, και με δεδομένο ότι ήταν Iσπανός, έναν πολύ επιθετικότερο Ολυμπιακό. Περίμενα λόγω της προσωπικότητας και του τεράστιου ονόματος που έχει, πολύ καλύτερα αποδυτήρια. Σαφώς, μετά από τις εξαγγελίες του Βαγγέλη Μαρινάκη, και σε συνδυασμό με τους Καρεμπέ και Ισά, περίμενα μία ομάδα πολύ πιο γρήγορη, πολύ πιο εκρηκτική και πολύ πιο δυνατή.
Το καλοκαίρι όμως, με τα πρώτα ρεπορτάζ για την προετοιμασία, ήρθε για μένα η πρώτη ευχάριστη έκπληξη! Δεν περίμενα τόσο σκληρή- άνευ προηγουμένου- προετοιμασία και τόσο έμφαση, όσο κανείς πριν από αυτόν, στην φυσική κατάσταση από τον Μίτσελ!
Με την αρχή των επίσημων αγωνιστικών υποχρεώσεων στη συνέχεια, απολάμβανα την ικανότητα των παικτών, την εξυπνάδα και την τόλμη του προπονητή στην διάρκεια κάθε σημαντικού αγώνα, και τις μεγάλες βραδιές των μεγάλων μας αστεριών!
Και για να είμαι ειλικρινής, ήμουν πολύ ευχαριστημένος…
Ώσπου από τις αρχές του Δεκέμβρη άρχισε να φαίνονται και τα πρώτα σημάδια μιας καλοδουλεμένης διαρκούς επιθετικής πίεσης που όταν εφαρμόζεται από ποδοσφαιριστές με αυτή την ποιότητα, ειδικά στο ελληνικό χώρο και έχει ως προέκταση της, την προαπαιτούμενη ομαδικότητα, τότε είναι φυσικό επόμενο να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για αγώνες που τα γκολ που μπορεί να πετύχει ο Ολυμπιακός, να φτάσουν με λίγη τύχη ακόμη και σε διψήφιο αριθμό!
Τότε ήταν που η ευχαρίστηση μου έγινε ενθουσιασμός!
Και τώρα ο ενθουσιασμός έχει μετατραπεί σε ανυπομονησία!
Γιατί το δεύτερο μισό της φετινής σεζόν, αν έχω ερμηνέψει σωστά το σημάδια, θα μας δώσει την δυνατότητα, στο βαθμό φυσικά που δεν υπάρξει χαλάρωση, να απολαύσουμε τον καλύτερο Ολυμπιακό όλων των εποχών!
Κλείνοντας το σημερινό σημείωμα θα ήθελα να αναφερθώ στους αγώνες που θα δώσει η ομάδα με την Μάντσεστερ:
Στους δύο αγώνες αυτούς είναι ξεκάθαρο πως η ομάδα μας θα προσπαθήσει να αποκλείσει έναν από τους τρεις μεγαλύτερους συλλόγους του πλανήτη! Θα προσπαθήσει με όλες του τις δυνάμεις να προκριθεί εις βάρος της μεγάλης Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ!
Θα προσπαθήσει δηλαδή να καταφέρει την μεγαλύτερη πρόκριση που έχει πετύχει ποτέ ελληνική ποδοσφαιρική ομάδα!
Είτε όμως τα καταφέρει ο Θρύλος είτε όχι, η Μάντσεστερ είναι ένας τεράστιος σύλλογος, ίσως ο μεγαλύτερος του κόσμου!
Επομένως όσες προσπάθειες γίνονται από τους ιθαγενείς αμετανόητους ανόητους να σμικρυνθεί ο σύλλογος αυτός, προσπάθειες που πηγάζουν από τον τρόμο που τους έχει καταλάβει μπρος την πιθανότητα μιας ερυθρόλευκης εποποιίας, όχι μόνο δεν φέρνουν κανένα αποτέλεσμα αλλά τους τσιτσιδώνουν ακόμη μία φορά!
Τα σημάδια είναι ήδη αρκετά, για να είμαστε βέβαιοι για αυτό που θα ακολουθήσει. Και με τον Απόλλωνα και με την Καλλονή και με τον Αστέρα η ομάδα έδειξε πως ξαναβρίσκει το νήμα που, στον τομέα αυτό, είχε χαθεί όταν έφυγε ο Βαλβέρδε!
Και αυτό το πολύ σημαντικό επίτευγμα – το σημαντικότερο για να γίνει μια ομάδα σπουδαία δίχως να απαιτούνται πακτωλοί εκατοντάδων εκατομμυρίων- το πετυχαίνει τώρα με υλικό σαφώς καλύτερο από τότε!
Τα δείγματα που επιδεικνύει η ομάδα του Ολυμπιακού τώρα, με την καθοδήγηση του Μίτσελ, δείχνουν μια ομάδα που δουλεύεται και χτίζεται πάνω σε ότι πιο σύγχρονο υπάρχει αυτή τη στιγμή στο ποδοσφαιρικό στερέωμα!
Μια ομάδα που μπορεί, μόλις όλη αυτή η δουλειά γίνει μία αυτοματοποιημένη διαδικασία, να καταφέρει μεγάλα πράγματα! Πολύ μεγάλα πράγματα!
Αν με ρωτήσει κανείς εάν, εγώ προσωπικά, περίμενα πως θα φτάσει η ομάδα να δουλεύει σήμερα σε τέτοιο επίπεδο και σε τέτοια ποιότητα αγωνιστικής συμπεριφοράς, η απάντησή μου θα ήταν αρνητική! Όχι, δεν το περίμενα!
Περίμενα, όταν ο Μίτσελ διαδέχθηκε τον Ζαρντίμ, και με δεδομένο ότι ήταν Iσπανός, έναν πολύ επιθετικότερο Ολυμπιακό. Περίμενα λόγω της προσωπικότητας και του τεράστιου ονόματος που έχει, πολύ καλύτερα αποδυτήρια. Σαφώς, μετά από τις εξαγγελίες του Βαγγέλη Μαρινάκη, και σε συνδυασμό με τους Καρεμπέ και Ισά, περίμενα μία ομάδα πολύ πιο γρήγορη, πολύ πιο εκρηκτική και πολύ πιο δυνατή.
Το καλοκαίρι όμως, με τα πρώτα ρεπορτάζ για την προετοιμασία, ήρθε για μένα η πρώτη ευχάριστη έκπληξη! Δεν περίμενα τόσο σκληρή- άνευ προηγουμένου- προετοιμασία και τόσο έμφαση, όσο κανείς πριν από αυτόν, στην φυσική κατάσταση από τον Μίτσελ!
Με την αρχή των επίσημων αγωνιστικών υποχρεώσεων στη συνέχεια, απολάμβανα την ικανότητα των παικτών, την εξυπνάδα και την τόλμη του προπονητή στην διάρκεια κάθε σημαντικού αγώνα, και τις μεγάλες βραδιές των μεγάλων μας αστεριών!
Και για να είμαι ειλικρινής, ήμουν πολύ ευχαριστημένος…
Ώσπου από τις αρχές του Δεκέμβρη άρχισε να φαίνονται και τα πρώτα σημάδια μιας καλοδουλεμένης διαρκούς επιθετικής πίεσης που όταν εφαρμόζεται από ποδοσφαιριστές με αυτή την ποιότητα, ειδικά στο ελληνικό χώρο και έχει ως προέκταση της, την προαπαιτούμενη ομαδικότητα, τότε είναι φυσικό επόμενο να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για αγώνες που τα γκολ που μπορεί να πετύχει ο Ολυμπιακός, να φτάσουν με λίγη τύχη ακόμη και σε διψήφιο αριθμό!
Τότε ήταν που η ευχαρίστηση μου έγινε ενθουσιασμός!
Και τώρα ο ενθουσιασμός έχει μετατραπεί σε ανυπομονησία!
Γιατί το δεύτερο μισό της φετινής σεζόν, αν έχω ερμηνέψει σωστά το σημάδια, θα μας δώσει την δυνατότητα, στο βαθμό φυσικά που δεν υπάρξει χαλάρωση, να απολαύσουμε τον καλύτερο Ολυμπιακό όλων των εποχών!
Κλείνοντας το σημερινό σημείωμα θα ήθελα να αναφερθώ στους αγώνες που θα δώσει η ομάδα με την Μάντσεστερ:
Στους δύο αγώνες αυτούς είναι ξεκάθαρο πως η ομάδα μας θα προσπαθήσει να αποκλείσει έναν από τους τρεις μεγαλύτερους συλλόγους του πλανήτη! Θα προσπαθήσει με όλες του τις δυνάμεις να προκριθεί εις βάρος της μεγάλης Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ!
Θα προσπαθήσει δηλαδή να καταφέρει την μεγαλύτερη πρόκριση που έχει πετύχει ποτέ ελληνική ποδοσφαιρική ομάδα!
Είτε όμως τα καταφέρει ο Θρύλος είτε όχι, η Μάντσεστερ είναι ένας τεράστιος σύλλογος, ίσως ο μεγαλύτερος του κόσμου!
Επομένως όσες προσπάθειες γίνονται από τους ιθαγενείς αμετανόητους ανόητους να σμικρυνθεί ο σύλλογος αυτός, προσπάθειες που πηγάζουν από τον τρόμο που τους έχει καταλάβει μπρος την πιθανότητα μιας ερυθρόλευκης εποποιίας, όχι μόνο δεν φέρνουν κανένα αποτέλεσμα αλλά τους τσιτσιδώνουν ακόμη μία φορά!
Πηγή: www.olympiacos24.gr