Μας έκανε υπερήφανους όσο τίποτα αυτό το τμήμα τα τελευταία χρόνια, σειρά του κόσμου τώρα να προτάξει το χέρι στην ομάδα και να την σηκώσει εκ νέου όρθια. Όλοι μαζί, μια γροθιά, άκρως Ολυμπιακά.
Είναι γνωστό πως οι νίκες και οι Κούπες δημιουργούν φιλάθλους, αλλά οι ήττες φτιάχνουν οπαδούς. Το "όσο με πληγώνεις, τόσο με πορώνεις" αποτελεί την επιτομή του προαναφερθέντος και για τον κόσμο του Ολυμπιακού και την σχέση του με το τμήμα μπάσκετ η τωρινή κατάσταση είναι ένα κρας τεστ αφοσίωσης, δεσίματος, προσπάθειας να δημιουργηθεί μια "ασπίδα" προστασίας προς μια ομάδα που έχει κάνει υπερήφανα τα εκατομμύρια των πιστών της.
Η χθεσινή βαριά και ασήκωτη ήττα με 30 πόντους διαφορά από την Αρμάνι Μιλάνο σε συνέχεια του αποκλεισμού στο Κύπελλο από τον Παναθηναϊκό και την ήττα-σοκ από τον ΚΑΟΔ για το πρωτάθλημα φανερώνει μια δύσκολη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί αυτή την περίοδο. Η ομάδα, με εξαίρεση την σούπερ εμφάνιση με τη Φενέρμπαχτσε, δεν είναι και στα καλύτερά της, έχει χτυπηθεί από τραυματισμούς και γενικά περνάει ένα "κακό φεγγάρι".
Για να είμαστε και εξηγημένοι σε τούτη την "ερυθρόλευκη" διαδικτυακή γωνία, η ομάδα έχει δώσει περισσότερα στον κόσμο της απ' αυτά που έχει πάρει και το αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι. Δυο σερί φορές στην κορυφή της Ευρώπης, κατέκτησε πρόπερσι και το πρωτάθλημα, βγάζει μια υγεία και γενικά είναι μια ομάδα που γουστάρουν όλοι οι Ολυμπιακοί. Χωρίς αυτό όμως να... μεταφράζεται και στην ανάλογη στήριξη στο γήπεδο, με εξαίρεση τα μεγάλα ματς. Οι δικαιολογίες πολλές, αλλά όχι πάντα πειστικές.
Τώρα που η ομάδα (δείχνει να) είναι στα σχοινιά, που δεν πατάει πολύ καλά, που ζαλίζεται από τα απανωτά χτυπήματα, πρέπει να έχει τους φίλους της εκεί, δίπλα της, έτοιμους να προτάξουν το χέρι και να την κρατήσουν όρθια. Περισσότερο από ποτέ, ο κόσμος οφείλει να δείξει την τεράστια δυναμική του, το μεγαλείο του, να παραμερίσει την όποια πίκρα και στεναχώρια του και να βγάλει από μέσα του όλη την αγάπη που έχει για την ερυθρόλευκη ριγωτή φανέλα και τα δέκα πιο μαγικά γράμματα, που σχηματίζουν τη λέξη ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ.
Ας αποτελέσει ο αγώνας με τη Μπαρτσελόνα την αρχή της νέας αντεπίθεσης, με τον κόσμο στο πλάι του Γιώργου Μπαρτζώκα, των παικτών και των αδελφών Αγγελόπουλων που δίνουν και την ψυχή τους. Τώρα είναι η ώρα που πρέπει να... παίξουν και οι Ολυμπιακοί με τον δικό τους τρόπο, να δώσουν "φτερά" σε όλους και να τους "απογειώσουν" ξανά. Προφανώς και δεν χρειάζεται κανένας υποδείξεις, ούτε και μαθήματα οπαδικής συμπεριφοράς, απλά σε κάτι τέτοιες στιγμές ξεχωρίζουν αυτοί που πραγματικά αγαπάνε κάτι γι' αυτό που πρεσβεύει και όχι γιατί απλά νικάει και φέρνει τίτλους.
Το ΣΕΦ την Πέμπτη πρέπει να "βράζει", να είναι στον "αέρα" και οι Καταλανοί να περιμένουν την ώρα και την στιγμή να ακουστεί η κόρνα της λήξης για να τελειώσει το μαρτύριό τους. Οι παίκτες μας πρέπει να αισθανθούν ότι θα έχουν έναν επιπλέον... συμπαίκτη, ο οποίος θα τους χειροκροτήσει στο λάθος, θα τους σπρώξει όταν θα κολλήσουν, που θα φωνάζει υπέρ τους από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Χάσει-κερδίσει η ομάδα, αυτοί θα (πρέπει να) έχουν κάνει το χρέος τους.
Η αγάπη είναι δύσκολό πράγμα και το να μένεις στο πλάι κάποιου την ώρα που δε μεσουρανεί και δεν είναι στα πάνω του, φανερώνει την αφοσίωσή σου, την αγάπη σου. Οι Ολυμπιακοί στα δύσκολα πάντα έβαζαν "πλάτη", πάντα δημιουργούσαν ένα πέπλο προστασίας γι' αυτό που λατρεύουν, τον Θρύλο τους. Ώρα είναι να το κάνουν πράξη και πάλι, όπως μοναδικά ξέρουν. "Ραντεβού" την Πέμπτη, λοιπόν...
Είναι γνωστό πως οι νίκες και οι Κούπες δημιουργούν φιλάθλους, αλλά οι ήττες φτιάχνουν οπαδούς. Το "όσο με πληγώνεις, τόσο με πορώνεις" αποτελεί την επιτομή του προαναφερθέντος και για τον κόσμο του Ολυμπιακού και την σχέση του με το τμήμα μπάσκετ η τωρινή κατάσταση είναι ένα κρας τεστ αφοσίωσης, δεσίματος, προσπάθειας να δημιουργηθεί μια "ασπίδα" προστασίας προς μια ομάδα που έχει κάνει υπερήφανα τα εκατομμύρια των πιστών της.
Η χθεσινή βαριά και ασήκωτη ήττα με 30 πόντους διαφορά από την Αρμάνι Μιλάνο σε συνέχεια του αποκλεισμού στο Κύπελλο από τον Παναθηναϊκό και την ήττα-σοκ από τον ΚΑΟΔ για το πρωτάθλημα φανερώνει μια δύσκολη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί αυτή την περίοδο. Η ομάδα, με εξαίρεση την σούπερ εμφάνιση με τη Φενέρμπαχτσε, δεν είναι και στα καλύτερά της, έχει χτυπηθεί από τραυματισμούς και γενικά περνάει ένα "κακό φεγγάρι".
Για να είμαστε και εξηγημένοι σε τούτη την "ερυθρόλευκη" διαδικτυακή γωνία, η ομάδα έχει δώσει περισσότερα στον κόσμο της απ' αυτά που έχει πάρει και το αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι. Δυο σερί φορές στην κορυφή της Ευρώπης, κατέκτησε πρόπερσι και το πρωτάθλημα, βγάζει μια υγεία και γενικά είναι μια ομάδα που γουστάρουν όλοι οι Ολυμπιακοί. Χωρίς αυτό όμως να... μεταφράζεται και στην ανάλογη στήριξη στο γήπεδο, με εξαίρεση τα μεγάλα ματς. Οι δικαιολογίες πολλές, αλλά όχι πάντα πειστικές.
Τώρα που η ομάδα (δείχνει να) είναι στα σχοινιά, που δεν πατάει πολύ καλά, που ζαλίζεται από τα απανωτά χτυπήματα, πρέπει να έχει τους φίλους της εκεί, δίπλα της, έτοιμους να προτάξουν το χέρι και να την κρατήσουν όρθια. Περισσότερο από ποτέ, ο κόσμος οφείλει να δείξει την τεράστια δυναμική του, το μεγαλείο του, να παραμερίσει την όποια πίκρα και στεναχώρια του και να βγάλει από μέσα του όλη την αγάπη που έχει για την ερυθρόλευκη ριγωτή φανέλα και τα δέκα πιο μαγικά γράμματα, που σχηματίζουν τη λέξη ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ.
Ας αποτελέσει ο αγώνας με τη Μπαρτσελόνα την αρχή της νέας αντεπίθεσης, με τον κόσμο στο πλάι του Γιώργου Μπαρτζώκα, των παικτών και των αδελφών Αγγελόπουλων που δίνουν και την ψυχή τους. Τώρα είναι η ώρα που πρέπει να... παίξουν και οι Ολυμπιακοί με τον δικό τους τρόπο, να δώσουν "φτερά" σε όλους και να τους "απογειώσουν" ξανά. Προφανώς και δεν χρειάζεται κανένας υποδείξεις, ούτε και μαθήματα οπαδικής συμπεριφοράς, απλά σε κάτι τέτοιες στιγμές ξεχωρίζουν αυτοί που πραγματικά αγαπάνε κάτι γι' αυτό που πρεσβεύει και όχι γιατί απλά νικάει και φέρνει τίτλους.
Το ΣΕΦ την Πέμπτη πρέπει να "βράζει", να είναι στον "αέρα" και οι Καταλανοί να περιμένουν την ώρα και την στιγμή να ακουστεί η κόρνα της λήξης για να τελειώσει το μαρτύριό τους. Οι παίκτες μας πρέπει να αισθανθούν ότι θα έχουν έναν επιπλέον... συμπαίκτη, ο οποίος θα τους χειροκροτήσει στο λάθος, θα τους σπρώξει όταν θα κολλήσουν, που θα φωνάζει υπέρ τους από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Χάσει-κερδίσει η ομάδα, αυτοί θα (πρέπει να) έχουν κάνει το χρέος τους.
Η αγάπη είναι δύσκολό πράγμα και το να μένεις στο πλάι κάποιου την ώρα που δε μεσουρανεί και δεν είναι στα πάνω του, φανερώνει την αφοσίωσή σου, την αγάπη σου. Οι Ολυμπιακοί στα δύσκολα πάντα έβαζαν "πλάτη", πάντα δημιουργούσαν ένα πέπλο προστασίας γι' αυτό που λατρεύουν, τον Θρύλο τους. Ώρα είναι να το κάνουν πράξη και πάλι, όπως μοναδικά ξέρουν. "Ραντεβού" την Πέμπτη, λοιπόν...
Πηγή: www.redplanet.gr