ΜΑΣ έκανε όλους να καταπιούμε τη γλώσσα μας προχθές ο Μανιάτης. Πού να τον ξαναπείς ειρωνικά Ινιέστα! Οι πάσες του ήταν πάσες με ακρίβεια Ινιέστα! Και πάσες δύσκολες. Για να βγάλουν φάσεις γκολ.
Η δε πίεση που ασκούσε ψηλά ήταν τις περισσότερες φορές στον σωστό χρόνο. Οπως στην αρχή του ματς, όπου προϊόν της πίεσης ήταν ο πολύ απειλητικός συνδυασμός Βάις-Τσόρι-Βάις, που πραγματικά έπρεπε να καταλήξει σε γκολ, όταν ο Σλοβάκος πήγε να περάσει και τον γκολκίπερ, αντί να πασάρει.
Παρεμπιπτόντως, για πρώτη φορά σε αυτό το παιχνίδι είδα τον Βάις τόσο πολύ μέσα στις φάσεις! Ποτέ άλλοτε δεν τον θυμάμαι να είναι μέσα σε πέντε στιγμές για γκολ! Κι αδικεί πράγματι τον εαυτό του ο ζογκλερικός αυτός κυνηγός, να έχει ουσία μόλις μία από αυτές τις πέντε φάσεις -εννοώ το πέναλτι που κέρδισε. Γιατί δεν είναι μόνο οι δύο μεγάλες ευκαιρίες που έχασε ο Βάις. Είναι κι ένα σουτ που επιχείρησε από πλάγια (καλό ήταν, αλλά τον νίκησε ο γκολκίπερ) είναι κι ένα σουτ άψυχο που έκανε από καλή θέση (στο β’ ημίχρονο αυτό).
Από αυτές τις τέσσερις τελικές ο Βάις μπορούσε εύκολα να έχει χατ τρικ! Γιατί οι τρεις φάσεις (εκεί που πήγε να περάσει και τον γκολκίπερ, μετά που έχασε το κοντρόλ από εκπληκτική θέση και στο τέλος το ξεψυχισμένο σουτ) ήταν για γκολ. Και τέλος πάντων ένας επιθετικός στον Ολυμπιακό σε αυτές τις τρεις-τέσσερις φάσεις, πρέπει αν μη τι άλλο δύο γκολάκια να τα βάζει! Αλλιώς πολύ απλά αδικεί τον εαυτό του, όπως έκανε ο Σλοβάκος προχθές.
Πάντως, χάρηκα που τον είδαμε αυτή τη φορά όχι μόνο να παίζει επίθεση, αλλά και να γυρνάει πίσω και να βοηθάει τον Χολέμπας, κόβοντας αντίπαλες επιθέσεις. Ομως, πρέπει να ωριμάσει κι άλλο στο παιχνίδι του. Γιατί κάποιες στιγμές αυτό το παίρνω την μπάλα, βάζω το κεφάλι κάτω και προσπαθώ να περάσω κατά μέτωπο όσους βρω μπροστά μου, δεν έχει νόημα.
Η δε πίεση που ασκούσε ψηλά ήταν τις περισσότερες φορές στον σωστό χρόνο. Οπως στην αρχή του ματς, όπου προϊόν της πίεσης ήταν ο πολύ απειλητικός συνδυασμός Βάις-Τσόρι-Βάις, που πραγματικά έπρεπε να καταλήξει σε γκολ, όταν ο Σλοβάκος πήγε να περάσει και τον γκολκίπερ, αντί να πασάρει.
Παρεμπιπτόντως, για πρώτη φορά σε αυτό το παιχνίδι είδα τον Βάις τόσο πολύ μέσα στις φάσεις! Ποτέ άλλοτε δεν τον θυμάμαι να είναι μέσα σε πέντε στιγμές για γκολ! Κι αδικεί πράγματι τον εαυτό του ο ζογκλερικός αυτός κυνηγός, να έχει ουσία μόλις μία από αυτές τις πέντε φάσεις -εννοώ το πέναλτι που κέρδισε. Γιατί δεν είναι μόνο οι δύο μεγάλες ευκαιρίες που έχασε ο Βάις. Είναι κι ένα σουτ που επιχείρησε από πλάγια (καλό ήταν, αλλά τον νίκησε ο γκολκίπερ) είναι κι ένα σουτ άψυχο που έκανε από καλή θέση (στο β’ ημίχρονο αυτό).
Από αυτές τις τέσσερις τελικές ο Βάις μπορούσε εύκολα να έχει χατ τρικ! Γιατί οι τρεις φάσεις (εκεί που πήγε να περάσει και τον γκολκίπερ, μετά που έχασε το κοντρόλ από εκπληκτική θέση και στο τέλος το ξεψυχισμένο σουτ) ήταν για γκολ. Και τέλος πάντων ένας επιθετικός στον Ολυμπιακό σε αυτές τις τρεις-τέσσερις φάσεις, πρέπει αν μη τι άλλο δύο γκολάκια να τα βάζει! Αλλιώς πολύ απλά αδικεί τον εαυτό του, όπως έκανε ο Σλοβάκος προχθές.
Πάντως, χάρηκα που τον είδαμε αυτή τη φορά όχι μόνο να παίζει επίθεση, αλλά και να γυρνάει πίσω και να βοηθάει τον Χολέμπας, κόβοντας αντίπαλες επιθέσεις. Ομως, πρέπει να ωριμάσει κι άλλο στο παιχνίδι του. Γιατί κάποιες στιγμές αυτό το παίρνω την μπάλα, βάζω το κεφάλι κάτω και προσπαθώ να περάσω κατά μέτωπο όσους βρω μπροστά μου, δεν έχει νόημα.
Πηγή: www.gavros.gr