Το Περιστέρι είναι το ένα από τα δύο ραντεβού του 2ου γύρου που ο Ολυμπιακός επιβάλλεται να επιδείξει μέχρι και «ευρωπαϊκή σοβαρότητα» θα πω, προκειμένου να συνεχίσει την προέλασή του προς τον τίτλο και τα ρεκόρ.
Ο Ατρόμητος, όπως και ο ΠΑΟΚ στην Τούμπα, άντε και ο Παναθηναϊκός – ας είναι, όταν θα είναι, Φάληρο - στο παραδοσιακά ιδιόμορφο “el clasico”, είναι οι μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού, αντίπαλοι, που οι «ερυθρόλευκοι» έχουν την ευκαιρία την οποία πλέον κυνηγούν με το τουφέκι στο ελληνικό πρωτάθλημα: Να συναντήσουν πραγματική αντίσταση, να κοντραριστούν γερά σ’ ένα ματς-ντέρμπι βγαλμένο από κατ’ εξοχήν δύσκολες συνθήκες του παρελθόντος και να πρέπει να παρουσιάσουν βαθμό ετοιμότητας αντίστοιχο ίσως νυχτών Champions League!
Αν δεν παίξεις μπάλα, αν δεν εστιάσεις με προσοχή στον απαιτούμενο ρυθμό του αγώνα, αν δεν ελέγξεις πραγματικά το ματς και δεν επιβάλλεις την κυριαρχία σου στο γήπεδο, οι «κυανόλευκοι» του Παράσχου είναι μια ομάδα που όχι απλά δεν λυγίζει εύκολα, αλλά έχει και τις αρετές να σου κάνει τη ζημιά.
Όπως άλλωστε την «έπαθε» πέρυσι, τέτοια εποχή, ο Ολυμπιακός στο Καραϊσκάκη, με το Νικοπολίδη στον πάγκο και υπό το βλέμμα του Μίτσελ, στην προεδρική σουίτα εκείνο το βράδυ, όταν έπαιρνε πρώτη γεύση από το νέο περιβάλλον του.
Φέτος ο Ατρόμητος – που τώρα θα παίξει και στο «σπίτι» του και που δυσκόλεψε τους πρωταθλητές και στο ματς του α’ γύρου, σ’ εκείνο το 2-1 με ανατροπή, που αποτέλεσε και την εκκίνηση της ολικής ανατροπής του κλίματος με (και τριγύρω από) τον Μίτσελ - είναι προφανώς ισχυρότερος, πληρέστερος σε έμψυχο δυναμικό, πιο επικίνδυνος επιθετικά, σαφώς εμπειρότερος και με αυξημένη αυτοπεποίθηση και προϋποθέσεις για ακόμα πιο… υψηλές πτήσεις από τον «αεροδιάδρομο Περιστέρι». Η τελευταία προοπτική, βεβαίως, στάθηκε και κύρια αφορμή, όπως λέγεται, στην απόφαση παραμονής του Φυτανίδη στο σύλλογο, παρά τις σειρήνες από την Κύπρο).
Οι προσεγγίσεις στο κυριακάτικο παιχνίδι, ακόμα και με την μεγαλύτερη δόση αισιοδοξίας, δεν συνεπάγονται σε διεύρυνση της συχνότητας επιβολής της «ταρίφας της 4άρας» στην οποία έχει επιδοθεί αδιαλείπτως και αδιακρίτως ο Ολυμπιακός.
Θα είναι από εκείνα τα ματς που και… με μισό μηδέν να το «καθαρίσεις», οι τρεις βαθμοί της νίκης θα αποτελέσουν την σημαντικότερη κατάκτηση.
Ωστόσο οι «ερυθρόλευκοι», έχοντας και την συμπαράσταση των φίλων τους στην κερκίδα, νομίζω ότι πρέπει να μπουν στον αγώνα «ηγετικά». Αποφασιστικά και πειθαρχημένα, για να γίνουν γρήγορα «αφεντικά» και, κυρίως, να εξακολουθήσουν να λειτουργούν με το ίδιο ακόρεστο πάθος που δείχνουν ότι τους έχει ξεκάθαρα μεταγγίσει ο Μίτσελ, ο οποίος έχει… καρφιά στον πάγκο, παραμένοντας όρθιος και ανικανοποίητος επί 90 λεπτά.
Ασχέτως προς τις ευρείες διαστάσεις με τις οποίες συνοδεύονται διαρκώς τελευταία οι «ερυθρόλευκες» νίκες.
Και μια που η αναφορά έγινε στον Ισπανό τεχνικό, η αίσθησή μου είναι ότι ύστερα από την ευκαιρία που είχε μεσοβδόμαδα να φρεσκάρει την 11άδα στο Κύπελλο με τον Αστέρα, δίνοντας εκ νέου αγωνιστικές ευκαιρίες σε αρκετούς (θεωρητικά) εφεδρικούς, κόντρα στον Ατρόμητο – και ελλείψει Μήτρογλου – θα συγκροτήσει με ό,τι καλύτερο διαθέτει το βασικό του σχήμα.
Που, λογικά σημαίνει (και) επαναφορά Σαβιόλα στα αρχικά πλάνα.
Πηγή: www.sportdog.gr