8.12.13

100 βαθμούς εσείς, 101 εμείς...

(Παναγιώτης Γκαραγκάνης)

Βάσει απόδοσης, ο Αστέρας Τρίπολης είναι η καλύτερη ομάδα που έχει περάσει μέχρι στιγμής από το "Γεώργιος Καραϊσκάκης", στο πλαίσιο της Super League. Και πάλι, όμως, αυτή η καλή εμφάνιση μιας αντίπαλης ομάδας δεν... ανησύχησε ιδιαίτερα τον Ολυμπιακό. Οι Αρκάδες ήταν ανταγωνιστικοί μέχρι να δεχθούν το πρώτο γκολ στο 74', αλλά δεν έκαναν και κάτι το ιδιαίτερο δημιουργικά για να απειλήσουν πιο πολύ τους παίκτες του Μίτσελ. Δύο καλές φάσεις στο πρώτο ημίχρονο, μέσα σε ένα τρίλεπτο. Με τον Καράσκο στο 28' και τον Ουσέρο στο 31'. Τίποτα περισσότερο... Βρήκαν έναν Ολυμπιακό να σκέφτεται την Άντερλεχτ και δεν έβαλαν δύσκολα στον αντίπαλό τους. Τον ζόρισαν, αλλά μέχρι εκεί.Οι ερυθρόλευκοι δεν έπαιξαν καλά, αυτή είναι η πραγματικότητα. Τα περίμεναν σχεδόν όλα από τον Ντομίνγκες, ο οποίος προσπάθησε κυρίως με ατομικές ενέργειες να διασπάσει την καλά οργανωμένη άμυνα του Αστέρα. Στο πρώτο ημίχρονο, ο Αργεντινός μεσοεπιθετικός απείλησε δύο φορές με μακρινά σουτ (12', 22'), με την καλύτερη στιγμή για την ομάδα του Πειραιά να έρχεται στο 32' με την κεφαλιά-άουτ του Φουστέρ στη σέντρα του Χολέμπας. Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Ολυμπιακός πάτησε περισσότερο περιοχή, είχε μία κλασική ευκαιρία με το κοντινό πλασέ του Αβραάμ στο 48', αλλά ήταν φανερό πως κάτι έλειπε πάνω στο χορτάρι. Εκτός από τη διάθεση και την ενέργεια, που απουσίαζαν.

Για μία ακόμα φορά, πάντως, χρειάστηκε η βοήθεια από τον πάγκο. Βάις και Ολαϊτάν άλλαξαν τη ροή της αναμέτρησης. Η εμφάνιση του Σλοβάκου είναι ενθαρρυντική ενόψει Άντερλεχτ. Δεν ήταν στα πάνω του ο Βλάντιμιρ το τελευταίο διάστημα. Το δήλωσε, άλλωστε, και ο ίδιος. Ο Νιγηριανός, από την πλευρά του, έδωσε περισσότερη κίνηση στην επίθεση του Ολυμπιακού και σκόραρε για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι Πρωταθλήματος, από θέση βολής στο 89'. Όπως έκανε ο Ντομίνγκες, με το πέναλτι στο 74'. Ένα πέναλτι που έγινε "σημαία των πικραμένων". Όλων, δηλαδή, των αντιπάλων του Ολυμπιακού. Εκείνων στο Βορρά που νομίζουν ότι αποτελούν το αντίπαλο δέος στην κούρσα του Πρωταθλήματος και έχουν το θράσος να εξισώνουν τη δυναμική και το ρόστερ των δύο συλλόγων. Εκείνων που δεν έχουν μαντήλι να κλάψουν και περιμένουν την είσοδο του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, με την ελπίδα πως θα... φέρει μαζί του στο ποδόσφαιρο και τους διάφορους Τανατζήδες από το μπάσκετ. Εκείνων που μάχονται με την Τριγλία Ραφήνας στη Γ' Εθνική και δηλώνουν αδικημένοι και κατατρεγμένοι από τη διαιτησία, ακόμα και στο βόλεϊ ανδρών. Ζήτημα είναι αν ξέρουν τους βασικούς κανονισμούς και αυτού του αθλήματος.

Είναι αστείο, λοιπόν, όταν έχεις χάσει με 4-0 στην έδρα του Πρωταθλητή Ελλάδας (ακόμα να τα... χωνέψουν στην Τούμπα σχεδόν ένα μήνα μετά), να αφήνεις υπόνοιες για ένα καθαρό πέναλτι (υπάρχει ανατροπή, τι να κάνουμε), όπως είναι αυτό του Ζησόπουλου πάνω στον Βάις. Πόσο μάλλον όταν έχεις ευνοηθεί περισσότερο από τον καθένα τη φετινή σεζόν και παραμένεις σε... νορμάλ απόσταση από την κορυφή. Και 100 βαθμούς να καταφέρει να μαζέψει ο ΠΑΟΚ, όπως με παρρησία έλεγαν στο ασπρόμαυρο στρατόπεδο (σε ένα φανταστικό σενάριο για την ομάδα που έχει όλα κι όλα δύο Πρωταθλήματα Ελλάδας), ο Ολυμπιακός θα μαζέψει 101. Τόσο απλά, τόσο Ολυμπιακά. Όχι και να ειρωνεύεται ο ΠΑΟΚ. Ειλικρινά, έχουμε με σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθούμε... Με την πρόκριση στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Και μία παράγραφο που σπατάλησα για δαύτους, επίσης ειλικρινά, τη θεωρώ χάσιμο χρόνου, αλλά δεν γινόταν αλλιώς. Εδώ και 14 αγωνιστικές, δεν υπάρχει ούτε ένα σφύριγμα που να πήρε ο Ολυμπιακός και να έκρινε το αποτέλεσμα. Μόνο με την πειραϊκή ομάδα, βέβαια, ασχολούνται οι "ειδικοί". Με πιο πόδι βρήκε ο Ζησόπουλος τον Βάις, πώς έπεσε ο Σλοβάκος για να κερδίσει το πέναλτι, πώς, πώς, πώς... Μόνο στους αγώνες του Ολυμπιακού αναλύουν και υπεραναλύουν κάθε φάση.

Και τώρα η Άντερλεχτ. Ο Μίτσελ έκανε εκτεταμένο ροτέισον στο μεσοδιάστημα του αγώνα με την Παρί στη Γαλλία και αυτού με τους Βέλγους στο "Γεώργιος Καραϊσκάκης". Στα ματς με Εργοτέλη και Αστέρα Τρίπολης, ο Ολυμπιακός είχε αρκετές αλλαγές στη σύνθεσή του ενόψει της σπουδαίας αναμέτρησης με την Άντερλεχτ και ήταν υποτονικός στο παιχνίδι του. Είναι ένας "τελικός", ένα μεγάλο ματς, για τη σύγχρονη ιστορία της ομάδας του Πειραιά. Οπότε, και δύο εμφανίσεις με χαμηλά επίπεδα απόδοσης, δικαιολογούνται... Όσο κι αν οι παίκτες είναι επαγγελματίες και πρέπει να αντιμετωπίζουν όλα τα παιχνίδια με την ίδια αφοσίωση, το κίνητρο παίζει πάντα τον πρωτεύοντα ρόλο. Και η πρόκληση είναι η νίκη με την Άντερλεχτ για την πρόκριση στη φάση των "16" του Champions League.

Πηγή : www.redplanet.gr