Οι δύο ποδοσφαιριστές έφτασαν το περασμένο καλοκαίρι στην ομάδα του Πειραιά, με σοβαρές φιλοδοξίες. Ο Μετζανί να πείσει τον Ολυμπιακό ότι θα άξιζε να προχωρήσει στην αγορά του από την Μονακό, ο Γιαταμπαρέ να πάρει θέση βασικού έχοντας υπογράψει πολυετές συμβόλαιο στην ελληνική ομάδα.
Τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά σε ένα πρώτο μισό σεζόν που κύλησε εξαιρετικά για τον Ολυμπιακό, όχι για τους ίδιους.
Οι περιπτώσεις τους είναι διαφορετικές. Ο Αλγερινός αμυντικός πήρε ευκαιρίες στα φιλικά ματς και στην αρχή της σεζόν, αλλά γρήγορα έμεινε στη σκιά του Μανωλά και του Σιόβα που είχαν σούπερ απόδοση. Ούτε ως τρίτη επιλογή στα στόπερ μπόρεσε να βρει χρόνο, καθώς ο Αβραάμ έβρισκε σιγά σιγά τον εαυτό του και έπαιζε στα ματς του πρωταθλήματος μπαίνοντας στο ροτέισον των δύο βασικών κεντρικών αμυντικών.
Ο μέσος από το Μάλι είχε πράγματικά καλή απόδοση μόνο στο διάστημα που χρησιμοποιήθηκε ως αλλαγή στο Ντα Λουζ. Και μάλιστα στη θέση του έξω δεξιά, η οποία δεν είναι όπως λέγεται η φυσική του, αλλά μην ξεχνάμε ότι σ΄αυτή τη θέση αγωνίστηκε πολλές φορές στην προηγούμενη (και μάλλον επόμενη) ομάδα του, την Μπαστιά.
Ο Μετζανί θα μείνει στην ιστορία του Ολυμπιακού ως ένας από τους παίκτες που πέρασαν και δεν ακούμπησαν, δίχως αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι καλός ποδοσφαιριστής. Δεν «κόλλησε» και αποχωρεί για να μπορέσει να παίξει κάπου και να πάει το καλοκαίρι στο Μουντιάλ με παιχνίδια στα πόδια του.
Ο Γιαταμπαρέ είναι κάτι διαφορετικό. Κόστισε πολλά χρήματα στον Ολυμπιακό και δεν είναι απλό πράγμα το να επιστρέψει στην Μπαστιά και μετά να πηγαίνει από δω κι απο κει μέχρι να ολοκληρωθεί το συμβόλαιό του με τους ερυθρόλευκους. Δεν είναι, δηλαδή, Ντιελνά που ήρθε με λίγα, δεν έκανε και δεν έγινε κάτι...
Είναι προφανές ότι στον Ολυμπιακό θα υπάρξει κι άλλη ευκαιρία για τον Αφρικανό ποδοσφαιριστή, ο οποίος σαφώς θα πρέπει να προσπαθήσει περισσότερο για να τη διεκδικήσει, αλλά και να έχει περισσότερη υπομονή και σωστή συμπεριφορά από παράπονα.
Πηγή: www.pamesports.gr