(Αλέξανδρος Σόμογλου)
Κατανοώ απόλυτα τα διθυραμβικά σχόλια που αφιερώνουν από το βράδυ της Παρασκευής έντυπα και ηλεκτρονικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στο δίδυμο Σπανούλη – Περπέρογλου για την… ραψωδία που προσέφερε στους φίλους του Ολυμπιακού κόντρα στη Φενέρ.
Τι άλλο να γράψει άλλωστε κανείς για δύο τόσο σπουδαίες προσωπικότητες που ηγούνται της φετινής προσπάθειας των πρωταθλητών Ευρώπης να φθάσουν στο μυθικό three peat;
Ωστόσο κανένας πόλεμος στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν κερδήθηκε μόνο από στρατηγούς και συνταγματάρχες. Πάντα υπήρχαν ανώνυμοι λοχαγοί, ή στρατιώτες που μπορεί ουδέποτε να απέκτησαν την «αιωνιότητα» ενός Μεγαλέξανδρου, ενός Ναπολέοντα, ή ενός Πάτον, ωστόσο καθόριζαν πάντα με τις γενναίες πράξεις τους την έκβαση των σημαντικότερων μαχών.
Ο Ολυμπιακός λοιπόν δε διαθέτει μόνο στρατηγούς, αλλά και υπερπολύτιμους λοχαγούς, με πρώτο και καλύτερο τον Βαγγέλη Μάντζαρη. Το θαύμα που έχει πετύχει ο μόλις 23 ετών πόιντ γκαρντ των «ερυθρόλευκων» μετά τον τραυματισμό του, θα πρέπει να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για οποιονδήποτε αθλητή πέφτει θύμα ατυχίας και υποχρεώνεται να μείνει καθηλωμένος εκτός αγωνιστικών χώρων για πολλούς μήνες.
Ο Μάντζαρης όχι μόνο δεν πτοήθηκε από τη ρήξη χιαστών που υπέστη πριν από ένα χρόνο, όχι μόνο δεν έχασε την εμπιστοσύνη στον εαυτό του, αλλά αντίθετα αξιοποίησε κάθε δευτερόλεπτο της πολύμηνης απουσίας και επέστρεψε στα παρκέ καλύτερος απ' ότι ήταν.
Όλοι γνωρίζαμε ότι συμπεριλαμβάνεται στους κορυφαίους αμυντικούς της Ευρώπης. Σήμερα όμως δεν μιλάμε για έναν απλό ρολίστα. Μιλάμε για έναν ολοκληρωμένο περιφερειακό που μπορεί να οργανώσει υποδειγματικά την ομάδα του, να αφοπλίσει τον πιο επικίνδυνο επιθετικό των αντιπάλων (ρωτήστε το δόλιο τον Μπογκντάνοβιτς τι τράβηξε μαζί του), αλλά που πλέον μπορεί να σκοράρει με τεράστια συνέπεια κυρίως έξω από τη γραμμή του τρίποντου.
Είναι ολοφάνερο ότι ο Μάντζαρης δούλεψε πολύ όλο αυτό το διάστημα της απουσίας του για να βελτιώσει το σουτ του και πλέον συγκαταλέγεται στους πλέον αξιόπιστους σουτέρ της Ευρωλίγκας. Τα 3 στα 4 τρίποντα που αποτέλεσαν μαχαιριά στα αμυντικά πλάνα του Ομπράντοβιτς, αποτελούν απλά την κορυφή του παγόβουνου.
Αναφερόμαστε σε έναν σουτέρ με ποσοστό ευστοχίας που πλησιάζει το 50% (43% για να είμαι πιο ακριβής) και που ξεπερνάει στη συγκεκριμένη επίδοση τόσο τον Βασίλη Σπανούλη, όσο και τον Κώστα Σλούκα που παρουσίαζαν ποσοστά ευστοχίας 41,7% και 36% αντίστοιχα κατά τη διάρκεια της πρώτης φάσης.
Τον χάζευα από τα δημοσιογραφικά θεωρεία του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας να είναι αλάνθαστος σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού του κόντρα στη Φενέρ και πίστευα ότι έβλεπα έναν πολύπειρο γκαρντ με παραστάσεις αντίστοιχες ενός Διαμαντίδη ή ενός Ναβάρο. Κι όμως, μιλάμε για έναν παίκτη που ακόμη βρίσκεται στο ξεκίνημα της καριέρας του, καθώς θα συμπληρώσει το 24ο έτος της ηλικίας του τον Απρίλιο.
Με τον Λο, λοιπόν, στα… πιτς για δύο περίπου μήνες και με τον Γιώργο Μπαρτζώκα αγωνιά για να διαπιστώσει αν ο Κόλινς θα εξελιχθεί σε νέα ανακάλυψη τύπου Λοτζέσκι ή σε… φούσκα τύπου Πέρκινς, ο Έλληνας προπονητής θα πρέπει να αισθάνεται ιδιαίτερα ευτυχισμένος που διαθέτει στο ρόστερ του, έναν ολοκληρωμένο περιφερειακό όπως ο Βαγγέλης Μάντζαρης.
Γιατί αν μια φορά κι έναν καιρό μιλάγαμε για έναν ρολίστα πολυτελείας, πλέον ο συγκεκριμένος όρος μοιάζει πολύ φτωχός για να καταγράψει το μέγεθος της συνεισφοράς του Έλληνα άσου στο παιχνίδι των πρωταθλητών Ευρώπης.
Πηγή : www.sentragoal.gr