.jpg)
Ήταν μία ωραία νύχτα στο ΣΕΦ. Η πρώτη πραγματικά όμορφη του 2014. Άλλωστε, ήταν η πρώτη επίσημη αγωνιστική υποχρέωση του συλλόγου για το νέο έτος και αυτές οι ημέρες μπορεί να είναι γιορτινές, αλλά χωρίς Ολυμπιακό δεν παλεύονται. Κρατάω, περισσότερο και από τη νίκη, το γεμάτο γήπεδο. Στην πρεμιέρα του Top-16 της Ευρωλίγκας, ο ανεπανάληπτος λαός του Ολυμπιακού έκανε το πρώτο sold out στο ΣΕΦ. Αυτή είναι η μεγαλύτερη προίκα για τους Πρωταθλητές Ευρώπης ενόψει της συνέχειας, ακόμα και από το εμφατικό 95-82 επί της Φενέρμπαχτσε/Ούλκερ. Μακάρι, σε κάθε εντός έδρας παιχνίδι από εδώ και πέρα, το ΣΕΦ να είναι έτσι! Τόσο εκδηλωτικό, τόσο γεμάτο. Να θυμίζει ολοένα και περισσότερο ΣΕΦ από τα παλιά. Το ευχαριστήθηκα ρε φίλε...
Είδα στις εξέδρες ανθρώπους όλων των ηλικιών να χαμογελούν, να στηρίζουν, να χειροκροτούν. Ένα πολύ μικρό αγοράκι δίπλα μου να ρωτάει τη μητέρα του τι γίνεται στον αγώνα. Το ευχαριστήθηκα ρε φίλε...
Ο κόσμος του Ολυμπιακού έδωσε την καλύτερη απάντηση και έδειξε πόση αγάπη και εμπιστοσύνη έχει στην ομάδα, μην αφήνοντας ούτε ένα κενό καρεκλάκι. Μετά τις δύο ήττες από Παναθηναϊκό και ΚΑΟΔ, τα "κοράκια", αντικειμενικά και μη, έσπευσαν να βγάλουν τα απωθημένα τους. Ακόμα και μετά δύο σερί Ευρωλίγκες δεν σέβονται όπως του αρμόζει τον Πρωταθλητή Ευρώπης. Δεν πειράζει... Ο Βασίλης και τα άλλα παιδιά έπαιξαν ολοκληρωτικό μπάσκετ κόντρα στη Φενέρ σε ένα κατάμεστο γήπεδο. Το ευχαριστήθηκα ρε φίλε.
Στην Ευρώπη δεν υπάρχουν Τανατζήδες, Σχινάδες, Αναστόπουλοι. Ή μάλλον υφίστανται, αλλά αποτελούν την εξαίρεση και όχι τον κανόνα, όπως συμβαίνει επί χρόνια στην Ελλάδα. Στο αντι-μπάσκετ και τη βρωμιά κερδίζουν αυτοί που έχουν συνηθίσει να... λερώνουν τα χέρια τους. Ο Ολυμπιακός έβαλε 100 πόντους στον περυσινό τελικό της Ευρωλίγκας και 95 απόψε κόντρα σε μία ποιοτική ομάδα. Το ευχαριστήθηκα ρε φίλε.
Αυτός ο παικταράς με το "7" στην πλάτη δεν... παλεύεται! Ήθελα να το γράψω από το καλοκαίρι, όταν και κόντρα σε όλα τα προγνωστικά ανανέωσε το συμβόλαιό του με τον Ολυμπιακό, αλλά δεν είχα βρει την κατάλληλη ευκαιρία (η σπουδαία ανανέωση είχε συμπέσει με το βασικό στάδιο της προετοιμασίας της ποδοσφαιρικής ομάδας στο Ζέεφελντ της Αυστρίας, όπου και είχα μεταβεί για να καλύψω το γεγονός). Το γράφω τώρα, όμως: ο Σπανούλης είναι ο "Τζόλε" του μπασκετικού τμήματος. Μία εμβληματική μορφή για το σύλλογο, όπως ο τεράστιος Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς. Τελεία και παύλα, Βασίλη είσαι ο αρχηγός μας! Στο τελευταίο τρίποντο που έβαλε, με το οποίο διαμορφώθηκε το τελικό 95-82, αποτυπώνεται η αξία του κορυφαίου παίκτη στην Ευρώπη και η αυτοπεποίθηση του, που βρίσκεται στο ζενίθ. Το κίνητρο του Σπανούλη είναι η κατάκτηση της τρίτης συνεχόμενης Ευρωλίγκας, όπως εύστοχα είπε ο Γιώργος Μπαρτζώκας μετά το τέλος του ματς. Το ευχαριστήθηκα ρε φίλε.
Σπανούλης με 28 πόντους και Περπέρογλου με 21 "πλήγωσαν" τον πρώην προπονητή τους στον Παναθηναϊκό, Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Και οι δύο ήταν απολαυστικοί και συνέβαλαν τα μέγιστα. Αμφότεροι έβαλαν μεγάλα σουτ (τρίποντα, δίποντα, λέι-απ), όπως καθοριστικός ήταν στο φινάλε ο Λοτζέσκι (14) και οι Πρίντεζης-Μάντζαρης κατά τη διάρκεια του αγώνα. Χρειαζόταν αυτό το ξέσπασμα ο Ματ μετά την απογοητευτική του παρουσία στο ΟΑΚΑ. Το ελαφρυντικό του για εκείνο το ματς είναι πως για πρώτη φορά στην καριέρα του έπαιξε μέσα σε συνθήκες... ζούγκλας, όντας φανερά εκτός κλίματος της αναμέτρησης. Στο Βέλγιο, όπου αγωνιζόταν τα προηγούμενα έξι χρόνια της ζωής του, δεν είχε συνηθίσει να περνούν οι φωτοβολίδες ξυστά από το κεφάλι του. Από το επόμενο ματς στο συγκεκριμένο γήπεδο είναι υποχρεωμένος ως επαγγελματίας να αφοσιωθεί στα εκτελεστικά του καθήκοντα και στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, όπως έπραξε με τη Φενέρ. Το ευχαριστήθηκα ρε φίλε.
28 πόντοι, 9 ασίστ, 5 ριμπάουντ, με 5/7 δίποντα, 4/8 τρίποντα, 6/7 βολές. Αν είχε κάνει τέτοιο ματς ο Διαμαντίδης, ακόμα θα... έγραφαν οι αντικειμενικοί της πλάκας. Ο Σπανούλης δεν χρειάζεται "υμνολόγια". Είναι ο καλύτερος όλων. Το ξέρει ο ίδιος, το ξέρουν και οι πέτρες, το ξέρει και ο Διαμαντίδης. Το ευχαριστήθηκα ρε φίλε.
Ακόμα είναι πολύ νωρίς στο Top-16. Μετά είναι με το καλό τα προημιτελικά. Πάμε-δεν πάμε στο Μιλάνο, που θα πάμε δηλαδή, αυτή η ομάδα έχει καταφέρει κάτι πολύ σπουδαίο, πέρα από τα αγωνιστικά επιτεύγματα της τελευταίας τριετίας: όσο διαρκεί ο αγώνας, είσαι ο συνοδοιπόρος τους. Ταξιδεύεις κι εσύ μαζί τους, γίνεσαι "ένα" με αυτό που βλέπεις στο παρκέ. Αυτή η ομάδα εκπέμπει υγεία και είναι ευλογία για τον ελληνικό αθλητισμό. Και να χάσει, σπάνια μπορείς να πεις αρνητική κουβέντα για αυτό το γκρουπ ανθρώπων. Γιατί ξέρεις ότι τις περισσότερες φορές τα έχουν δώσει πραγματικά όλα. Απόψε πανηγυρίζουμε για το ολοκληρωτικό μπάσκετ (20 ασίστ, 12 τρίποντα, 4 λάθη), την εκπληκτική ατμόσφαιρα στις κερκίδες, τον πόνο που μοίρασαν απλόχερα σε πρώην και νυν γνωστούς ο Βασίλης με τον Στράτο. Το ευχαριστήθηκα ρε φίλε.
Επειδή πήγα χωρίς παρέα στο γήπεδο, ο τίτλος που βλέπετε στο κείμενο είναι η πρώτη φράση που είπα, βγαίνοντας από το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Μπορεί να το έλεγα στον εαυτό μου, αλλά είμαι σίγουρος πως πολλοί ψελλίσαμε τη φράση αυτή απόψε.
Το RedPlanet.gr βρίσκεται σε μία μεταβατική περίοδο και ουσιαστικά κλείνει τον κύκλο του ύστερα από πέντε χρόνια και κάτι στο διαδίκτυο, με απόλυτα επιτυχημένη παρουσία. Ευχαριστήθηκα κάθε στιγμή στον Κόκκινο Πλανήτη και θα συνεχίσω να απολαμβάνω κάθε στιγμή μέχρι το τέλος, όταν έρθει αυτό. Το ευχαριστήθηκα ρε φίλε... Κι ας πονάει η ψυχή μου. Κι ας κλαίω από μέσα μου έξι μήνες τώρα. Τα πιο σημαντικά δάκρυα είναι αυτά που δεν φαίνονται.
Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου σε όλους σας καλή χρονιά, με υγεία και ψυχική γαλήνη.
Πηγή : www.redplanet.gr