Άλλαξε ο χρόνος, «γύρισε σελίδα» και ο… Ολυμπιακός των τελευταίων (κάκιστων) ημερών του 2013!
Οι ερυθρόλευκοι έκαναν το 11/11 στην ευρωλίγκα, απέναντι στη Φενέρ Μπαχτσέ, πραγματοποιώντας την πιο πειστική και ολοκληρωτική φετινή τους εμφάνιση: ήταν πληθωρικοί στην επίθεση, είχαν φοβερή ενέργεια και μεγάλες ταχύτητες στο τρανζίσιον, έδειξαν «σκυλίσια» επίμονοι και ομαδικοί στην άμυνα, είχαν συνολικά ρυθμό, διακριτούς ρόλους, εξαιρετικό rotation και πολυφωνία.
Πέραν αυτών όμως, ο Ολυμπιακός παρουσίασε γενικώς διαφορετικό αγωνιστικό «κόνσεπτ» απόψε, κι αυτό οφείλεται κυρίως στην εντελώς διαφορετική προσέγγιση της τεχνικής του ηγεσίας και του Βασίλη Σπανούλη στη διάρθρωση του παιχνιδιού: ο αρχηγός του πρωταθλητή Ευρώπης καθοδήγησε εκ τους ασφαλούς τους συμπαίκτες του, δίνοντας προτεραιότητα στα εκτελεστικά του καθήκοντα αυτή τη φορά, με αποτέλεσμα από το ξεκίνημα του ματς οι ερυθρόλευκοι να σμπαραλιάσουν κάθε αμυντική διάταξη του Ομπράντοβιτς!!!
Από νωρίς, με 16 πόντους, 4 ασίστ, 5 κερδισμένα φάουλ, 3 ριμπάουντς και 0 λάθη (!), καθώς και 2/4 τρίποντα, στα πρώτα 14 λεπτά (!), ο Σπανούλης έφερε την ομάδα του στους 27 πόντους στην 1η περίοδο, στο +13 μετά από τα πρώτα 15 λεπτά, κι επέβαλλε έναν «διαβολεμένο» ρυθμό, ο οποίος σε συνδυασμό με το 60% της ελληνικής ομάδας στα σουτ εντός παιδιάς παγίωσε την απόλυτη επικράτηση της στο παρκέ από το πρώτο κιόλας ημίχρονο (47-40).
Κοντά στον Σπανούλη μάλιστα «πήραν μπρος» ο Πρίντεζης (12π, με 100% στα δίποντα) και ο Μάντζαρης (2/2 τριπ), ενώ συνολικά στον οργανωτικό τομέα ο Ολυμπιακός αρίστευσε στο α΄ μέρος, καθώς είχε 11 ασσίστ, ενώ η Φενέρ δεν έκανε ούτε ένα κλέψιμο…
Αλλά και στην άμυνα ο Ολυμπιακός ήταν εξαιρετικά καλός: ο Μακάλεμπ είχε 2π στο πρώτο μέρος, ο Κλέιζα σκόραρε για πρώτη φορά στο 18΄ κι ο Μπογκντάνοβιτς είχε μεν 9π, με 4/9 σουτ όμως και με κάθε προσπάθεια υπό ασφυκτική πίεση κι η Φενέρ έκλεισε το ημίχρονο με μόλις 10/33 σουτ!
Αλλά –επίσης- και στην κάκιστη 3η περίοδο, όταν η Φενέρ κατάφερε -με συνδυασμένες άμυνες ζώνης και μαν του μαν και διπλά μαρκαρίσματα (κοντού και ψηλού) πάνω στον αρχηγό- να μειώσει στο καλάθι (58-56 στο 27΄), ο Σπανούλης ήταν αυτός που έδωσε το έναυσμα και… τη μπάλα στον Περπέρογλου, ώστε μέχρι το φινάλε να «σκοτώσει» τον προπονητή που τον… ανέδειξε (Ομπράντοβιτς), με 19 πόντους και 3τριπ. στο δεύτερο ημίχρονο (έχοντας μόλις…2 στο πρώτο!), ο Σπανούλης αξιοποίησε με εύκολα σουτ τον Λοτζέσκι, ο Σπανούλης έφτασε τη διαφορά στο τελικό 95-82, ο Σπανούλης οδήγησε τους πρωταθλητές Ευρώπης να πετύχουν 33π στην 4η περίοδο και 6/6 τρίποντα στο τελευταίο 5λεπτο!!!!
Η νίκη του Ολυμπιακού απόψε έχει τεράστια αγωνιστική και επικοινωνιακή σημασία: διέγραψε… μονοκοντυλιά τις «γκέλες» σε ΟΑΚΑ και Δράμα, απέδειξε ότι είναι «χτισμένος» σε στέρεα αγωνιστικά θεμέλια, ξεπέρασε κάθε εσωστρέφεια και προβληματισμό των αποδυτηρίων από τις 2 σερί ήττες, κάλυψε άριστα τις απουσίες των Λο και Πέτγουει, νίκησε με το σημαντικό +13 ενόψει της ρεβάνς στην Πόλη, αποκατέστησε πλήρως την αξιοπιστία του στους οπαδούς του. Τι άλλο να ζητήσει κανείς από την ομάδα αυτή στην πρεμιέρα της 2ης φάσης του ΤΟΡ16?
Το μέγιστο, ακραιφνώς μπασκετικό, όφελος του Μπαρτζώκα βέβαια, επικεντρώνεται κατ εμέ σ ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο:
Ο διαφοροποιημένος, επί τω δημιουργικότερω, ρόλος του Σπανούλη στον φετινό Ολυμπιακό ήταν εμφανής από το ξεκίνημα της σεζόν. Πλην όμως, στα μεγάλα ματς προβάλει εξίσου προφανής η ανάγκη να αναδειχθεί ο ηγετικός του ρόλος μέσα από την εκτελεστική του δεινότητα περισσότερο, και ολιγότερο από την αξιοποίηση των συμπαικτών του και την ικανότητά του να δημιουργεί. Ο αρχηγός είναι ο φυσικός ηγέτης της ομάδας και οι συμπαίκτες του παρασύρονται περισσότερο από παλικαρίσιες, θεαματικές και δύσκολες προσωπικές ενέργειες και «μεγάλα» του σουτ κι ολιγότερο από κάποιες ασίστ.
Η πραγματικότητα αυτή έγινε εξόχως φανερή στον ατυχή ημιτελικό με τον Παναθηναικό, μέσα σ ένα καυτό γήπεδο και με κάποιους συμπαίκτες του «έξω απ τα νερά τους», γι αυτό και η στήλη αυτή υπογράμμισε αμέσως μετά το ματς αυτό, με έντονα «χρώματα» μάλιστα, την αναγκαιότητα να «ισορροπήσει» ο παίκτης μεταξύ της ηγετικής-δημιουργικής του διάστασης και της εκτελεστικής του δεινότητας, σε κάθε περίπτωση υπέρ της… δεύτερης, που συνιστά διαχρονικά και το τεράστιο προσόν του.
Προφανώς και η τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού «διάβασε» στο σκάουτινγκ τη συγκεκριμένη «ανισορροπία» και την αποκατέστησε άμεσα, στο παιχνίδι-κλειδί μάλιστα, καθώς ο Σπανούλης –για να μην ξεχνιόμαστε- είχε απέναντί του και τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, κάτι που έσπευσε στο φινάλε κι ο ίδιος με τον πανηγυρισμό του, να μας θυμίσει.
Ο Σπανούλης έκλεισε το ματς με 28 πόντους, 9 ασίστ, 9 κερδισμένα φάουλ, 5 ριμπάουντς, 4/8 τρίποντα, ανέδειξε με το παιχνίδι του τους περιφερειακούς συμπαίκτες του, «εξέθεσε» την άμυνα της Φενέρ κι έδειξε τον… ασφαλή δρόμο της επιτυχίας στη συνέχεια. Κάτι, όπως στο Λονδίνο, τον περασμένο Μάιο, δηλαδή…
Για την Φενέρ θα σημειώσω κάτι που ο Ομπράντοβιτς γνωρίζει… καλύτερα απ όλους: με 95 πόντους παθητικό στην άμυνα, στην ευρωλίγκα… δεν πας πουθενά!
Πηγή : www.pamesports.gr